Ocena brak

Uwolnienie tylne

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Definicja. Technika ta polega na wydłużeniu ścięgna Achillesa, przecięciu więzadła piętowo-strzałkowe-go oraz troczka mm. zginaczy, kapsulotomii tylnej skokowo-goleniowej i skokowo-piętowej. Jeżeli występuje funkcjonalna przewaga mięśni supinujących, może towarzyszyć temu wydłużenie ścięgna m. piszczelowego tylnego powyżej kostki przyśrodkowej oraz odczepienie przyczepów bliższych m. odwodziciela palucha.

Wskazania. Wskazaniem jest przetrwałe końskie ustawienie stępu. Relacje skokowo-piętowe są prawidłowe. W projekcji grzbietowo-podeszwowej kąt skokowo-piętowy zawiera się pomiędzy 20 a 40°. W projekcji bocznej jest większy od 30-35°. U dzieci powyżej 1. rż. wykładnikiem ustawienia końskiego na radiogramach w pozycji stojącej jest kąt pisz-czelowo-piętowy większy lub równy 90°. Końskie ustawienie stępu może być zamaskowane przez zniekształcenie suszkowate (korekcja rzekoma). Analiza bocznych radiogramów odkrywa właściwe relacje, w których k. piętowa jest ustawiona w zgięciu pode-szwowym lub poziomo, k. skokowa skośnie, tzn. w zgięciu podeszwowym, a środek k. sześciennej przemieszczony jest grzbietowo w stosunku do osi k. piętowej. Ponadto oś I k. śródstopia jest przemieszczona grzbietowo w stosunku do osi k. skokowej, co świadczy o przemieszczeniu k. łódkowatej w tym kierunku. W takich przypadkach uwolnienie tylne powinno być połączone z uwolnieniem stawu piętowo-sześciennego i skokowo-łódkowego od strony grzbietowej.

 

Podobne prace

Do góry