Ocena brak

Usznopochodne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Autor /zenon80 Dodano /10.02.2014

Objawy: bóle głowy, sztywność karku, brzuch lódkowaty, narastające zaburzenia świadomości, światlowstręt, niepokój, drgawki toniczno- kloniczne i porażenie nerwu twarzowego. Wyciek z ucha, ból ucha, a nawet niedosluch mogą nie występować albo występują w postaci utajonej. Typowe jest skaczące tętno, nieregularny oddech i gorączka od 39 do 40°C. Może wystąpić porażenie nerwu okoruchowego lub odwodzącego i zmiany na dnie oka.

Patogeneza. Przyczyną jest rozprzestrzenienie się ostrego lub przewlekłego zakażenia bakteryjnego na przestrzeń podpajęczynówkową, zwykle wywołanego przez pneumokoki:

•    przez ciągłość drogą bezpośrednią w wyniku uszkodzenia ścian kostnych,

•    przez naczynia i nerwy wzdłuż istniejących w kości dróg, np. przez nerwy szyjno-bębenkowe,

•    przez zapalenie zakrzepowe żyl postępujące wzdłuż żyl śródkościa,

•    przez błędnik i w wyniku rozprzestrzenienia się do przewodu słuchowego wewnętrznego (rzadko).

Rozpoznanie. Poza typowymi klinicznymi objawami ostrego zapalenia opon mózgowych, ze zmianami w płynie mózgowo-rdzeniowym występują objawy ostrego, podostrego lub przewlekłego zapalenia ucha środkowego o różnym stopniu i ciężkości. Jeśli słuch pozostaje mniej lub bardziej prawidłowy, a obraz otoskopowy jest niejednoznaczny, to przy ustalaniu rozpoznania i potrzebie operacji decydują objawy zajęcia przestrzeni powietrznych wyrostka sutkowatego w obrazach radiologicznych (w projekcji Scłnillera, Stenversa lub tomografii komputerowej).

Płyn mózgowo-rdzeniowy wykazuje pleoeylozę, znaczne podwyższenie stężenia białka oraz zmniejszoną zawartość cukru i chlorku. Ciśnienie jest wyższe od 200 mm Hg. W ostrej fazie w płynie można stwierdzić obecność bakterii, zwykle pneumokoków.

Rozpoznanie różnicowe: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wirusowe, epidemiczne meningokokowe i gruźlicze (małe stężenie cukru).

Leczenie. Podaje się dożylnie duże dawki antybiotyków określonych w próbie wrażliwości, np. penicylinę w dawce od 40 do 60 min jednostek na 24 li w przypadku zakażenia pneumokokowego. Wykonuje się wielokrotnie punkcje lędźwiowe lub podpotyłiczne.

Bariera krew-mózg dla antybiotyków różni się w zależności od ciężkości nasilenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Niektóre antybiotyki są nieaktywne przez związanie z białkami płynu mózgowo-rdzeniowego. Cefalosporyny słabo przenikają do płynu mózgowo-rdzeniowego, penicyliny o szerokim zakresie działania oraz 1 chloramfenikol i gentamycyna przenikają lepiej, ale należy pamiętać o ryzyku pan-eytopenii w przypadku chloramfenikolu i ototoksyczności w przypadku gentamy-cyny. Podawanie antybiotyków bezpośrednio dooponowo stosuje się wyjątkowo.

Konieczny jest natychmiastowy drenaż przestrzeni ucha środkowego przez wykonanie mastoidektomii lub operacji radykalnej, z szerokim odsłonięciem opon mózgowo-rdzeniowych.

Przebiegi rokowanie. Choroba kończy się śmiercią, jeżeli nie jest leczona lub leczenie jest nieprawidłowe. Szanse na wyleczenie ocenia się na 90%, pod warunkiem że zapalenie ucha środkowego zostanie wcześnie rozpoznane, jako przyczyna zapalenia opon mózgowych i wdrożone energiczne leczenie.

Uwaga: Przy każdym niejasnym zapaleniu opon mózgowych trzeba dopatrywać się przyczyny w nosie lub w uchu.

W wątpliwych przypadkach z niewyraźnym obrazem oto,skopowym i radiologicznym ryzyko wykonania operacji próbnej jest mniejsze niż ryzyko wyczekiwania, zwłaszcza w obliczu zakażenia przestrzeni ucha środkowego, intensywne leczenie antybiotykami tak długo nie da dobrego wyniku, jak długo nie nastąpi usunięcie ogniska zakażenia metodami chirurgicznymi.

 

Podobne prace

Do góry