Ocena brak

Uszkodzenia kości

Autor /grubaska Dodano /18.12.2012

Do złamania kości u zdrowego człowieka konieczne jest nagłe zadziałanie dużej siły. Energia kinetyczna przenosi się nie tylko na kość, ale także na mięśnie i otaczające tkanki miękkie. W bezpośrednim sąsiedztwie złamania siła łamiąca oraz rozrywający ruch odłamów kości może doprowadzić do ograniczonej martwicy pourazowej mięśni, powięzi, naczyń i nerwów. Rozprosze-nie działającej siły powoduje znacznie szerszą strefę krwotoku i utraty płynu w postaci obrzęku pourazowego.

Z wymienionych względów (pomijając drobne kości, złamania bez przemie szczenią) właściwiej byłoby mówić o chorobie urazowej, gdyż sam termin „złamanie kości" nie daje w pełni obrazu uszkodzeń i następowych zmian nieodłącznie związanych ze złamaniem. Rodzaj złamania, jego postać i charakter pozostają w bezpośredniej zależności od rodzaju urazu, kierunku i wielkości działających sił, rodzaju kości, działania mięśni, wieku chorego oraz wielu innych zmiennych czynników. Zarówno urazy pośrednie, jak i bezpośrednie mogą wywoływać złamania zamknięte — czyli przerwanie ciągłości kości bez uszkodzenia powłok, oraz złamania otwarte, gdy odłam komunikuje się ze światem zewnętrznym na skutek uszkodzenia powłok (skóra, powięź, mięśnie).

Dla celów klinicznych, głównie leczniczych, złamania dzieli się na pęknięcia, złamania jedno- i wieloodłamowe bez przemieszczenia, w tym zaklinowane oraz z przemieszczeniem odłamów. W tych ostatnich rozróżnia się złamania z przemieszczeniem do boku, obrotowym, osiowym, ze skróceniem, z rozejściem odłamów, z przemieszczeniem kątowym odłamów.

Z uwagi na przebieg szpary przełomu można jeszcze dodatkowo podzielić złamania na poprzeczne, skośne i spiralne.

Z punktu widzenia klinicznego praktyczne znaczenie ma podział złamań na proste (nie powikłane) oraz powikłane. Powikłania mogą być pierwotne (natychmiastowe) oraz wtórne (wczesne i późne). Powikłania pierwotne to uszkodzenia wikłające złamanie już w momencie urazu (np. uszkodzenie mięśni, nerwów lub naczyń).

Powikłania wtórne to — oprócz wymienionych wyżej, a związanych z manipulacjami czy transportem rannego — zakażenie otwartych ran i złamań. Powikłania późne to zrost opóźniony, staw rzekomy (brak zrostu), zrost w wa-dliwym ustawieniu odłamów, martwica kości, odleżyny, zaniki mięśniowe i przykurcze stawów, przykurcz z niedokrwienia Volkmanna oraz choroba Sude cka — plamisty zanik kości.

Podobne prace

Do góry