Ocena brak

ULM, m. w Bawarii, na lewym brzegu Dunaju

Autor /Erazm123 Dodano /18.06.2013

Gdzie 20 X 1805 kapitulowała przed Francuzami 30-tys. armia austr. gen. Macka. We wstępnej fazie wojny z Austrią 1805 Napoleon zdołał przerzucić siedem korpusów WA znad kanału La Manche, Holandii i Hanoweru do Bawarii, odcinając w ten sposób od zaplecza armię Macka, skoncentrowaną w U. i okolicach.

Cesarz przewidywał, że Austriacy zechcą wycofać się ku Monachium, by tam poczekać na nadciągającą powoli ze wsch. ros. armię Kutuzowa. Liczył na to, że do starcia z Maćkiem dojdzie na linii rz. Iller, dlatego też większość swoich sił przeprawił na prawy brzeg Dunaju. Na lewym brzegu pozostawił tylko dyw. Baraguay-d’Hilliersa, Gazana i Broussiera w Nórdlingen oraz Duponta w Langenau.

Mack mógłby więc bez trudu uratować całą swoją armię, wycofując się na płn. od Dunaju przez Norymbergę do Czech. Przy okazji zniszczyłby jeszcze słabsze od niego dyw. franc. Tymczasem jednak 11 X dyw. Duponta, licząca zaledwie 6 tys. żoł., zaatakowała z impetem pod Hasiach 20-tys. korpus austr. Uderzenie było tak silne, że Austriacy nabrali przekonania, iż za Dupon-tem musi postępować cała WA, dlatego też cofnęli się w stronę U. Dupont, zachowując ostrożność, cofnął się także, zabierając ze sobą 4 tys. jeńców.

Starcie pod Hasiach przekonało Napoleona, że Mack nie będzie próbował wydostać się z U. i że tam właśnie spróbuje doczekać się Kutuzowa. Jeśli miało dojść do zamknięcia Austriaków w twierdzy, główne siły franc. musiały co prędzej przeprawić się na lewy brzeg Dunaju. Najbliższy most opanowany przez Francuzów był dopiero w Gunz-burgu, o wiele kilometrów poniżej U. Neyowi udało się jednak 14 X odebrać Austriakom most w Elchingen, po którym W A przeszła z powrotem na lewy brzeg.

Następnego dnia Mack znalazł się w potrzasku. Korpusy Neya i Lannes’a potrafiły bowiem 15 X zająć umocnienia w Memmingen na przedpolach U. Prawy brzeg Dunaju na tym odcinku był teraz obsadzony przez korpus Marmonta. Soult zajął stanowiska na płd. zach. od miasta, przecinając ostatnią drogę odwrotu na Vorarl-berg.

Część armii Macka zdołała już wcześniej wydostać się z miasta (8-tys. korpus Wemecka oraz 14-tys. korpus arcyks. Ferdynanda d’Este). W U. pozostało jeszcze 30 tys. ludzi. Mack nie wiedział, że Rosjanie są o 280 km na wsch. i że zanim dotarliby do U., musieliby pokonać korpusy Davouta i Bemadotte’a oraz armię bawar. Zażądał 8-dnio-wego rozejmu, deklarując gotowość kapitulacji, jeśli do 26 X nie nadejdzie pomoc. Napoleon zgodził się na rozejm 5-dniowy, czyli do 23 X.

W tym czasie cesarz rzucił Murata w pościg za arcyks. Ferdynandem. 18 X kapitulował pod Nórdlingen korpus Wemecka, a wieczorem tegoż dnia Francuzi zagarnęli pod Bopfingen 500 wozów głównego parku art. Austriaków. Murat, wspomagany przez grenadierów Oudinota i dyw. Duponta, dopadł arcyks. Ferdynanda pod Norymbergą, gdzie zmusił do kapitulacji 12 tys. żoł., zagarniając przy tym 500 wozów taborowych i 4 sztandary. Sam Ferdynand z resztkami swego korpusu zdołał umknąć do Czech.

19 X doszło do spotkania Macka z Napoleonem. Widząc beznadziejność sytuacji, austr. gen. zgodził się na kapitulację następnego dnia. Do niewoli poszło 30 tys. żoł., Francuzi zagarnęli 60 dział i 40 sztandarów. Mack został wypuszczony na słowo i powrócił do Wiednia, jego armię odesłano do obozów jenieckich we Francji.

Podobne prace

Do góry