Ocena brak

Ucho bzowe

Autor /Edmund41 Dodano /07.02.2012

 

Wygląd: owocnik 4-10 cm szerokości ma cienki miąższ, jest tykowaty, galaretowaty i giętki. Nazwa grzyba pochodzi od kształtu przypominającego ucho. Jednakże to „ucho" może być również muszelkowate, odwrotnie miseczko-wate, płatowate lub skręcone, siedzące lub u nasady zwężone w kształcie trzonu. Barwa owocnika waha się między oliwkowym brązem, czerwonawymi odcieniami lub fioletową szarością.

Na gładkiej, błyszczącej, poprzecinanej wypukłymi listwami stronie wewnętrznej znajduje się warstwa zarodnikonośna, hyme-nium, podczas gdy bezpłodna strona zewnętrzna jest puszyście filcowata i szarawa. Pizy suchej pogodzie owocniki bardzo się marszczą, aby podczas wilgoci znowu się szeroko otworzyć. Galaretowaty miąższ nie ma specjalnego smaku i zapachu.

Wysyp zarodników: biały.  

Występowanie: ucho bzowe jest szeroko rozpowszechnione w środkowej i południowej Europie, na północy nie przekracza 57 stopnia szerokości geograficznej. Pospolity w zachodniej, południowej i południowo-wschodniej części Polski, rzadki w Polsce środkowej, bardzo rzadki w południowo-wschodniej. Nie występuje w wyższych położeniach górskich.

Rośnie na gałęziach bzu czarnego, lecz również i na innych drzewach i krzewach liściastych. Ostatnio podawano o znalezieniu go na dzikim bzie koralowym. Można go znaleźć od wiosny do późnej jesieni.

Możliwość popełnienia pomyłki: uszak skór-nikowaty (Auricularia mesenterica) na wierzchniej stronie jest silnie, filcowało owłosiony i strefowany. Jego spodnia strona jest bardzo podobna do ucha bzowego, a miąższ również galaretowaty. Grzyb ten jest bardzo rzadki i występuje na drewnie drzew liściastych na ciepłych terenach.

Zastosowanie: dobry grzyb jadalny.

Uwagi ogólne: auricula-judae znaczy „ucho Judasza". Judasz podobno powiesił się na drzewie dzikiego bzu.

Podobne prace

Do góry