Ocena brak

TYBETAŃSKA MEDYCYNA

Autor /Wszerad457 Dodano /28.01.2013

Tybetańska medycyna rozwijała się i kształtowała w VII - IX w. podsilnymi wpływami medycyny indyjskiej i częściowo chińskiej. W tym czasiedo Tybetu przybywają z Indii i okolicznych krain najlepsi lekarze,tłumaczy się na tybetański największe dzieła medycyny hinduskiej.Ostatecznie ukształtował się obszerny system medycyny opartej nagruntownej wiedzy, wszechstronnej diagnostyce i bogatej naturalnejpsychosomatycznej terapii.

W XVIII w. zebrane i opisane w językutybetańskim księgi medyczne wraz ze słynnym "Atlasem medycynytybetańskiej" to jedno z największych w historii światowej medycynyzbiorcze dzieło obejmujące całokształt wiedzy lekarskiej, imponującewszechstronnością i niezwykłą wprost skrupulatnością diagnostyczną.Znaczącą częścią tego dzieła była farmacja oparta o naturalne środkilecznicze: roślinne, mineralne, zwierzęce.

Nic też dziwnego, żetybetańska medycyna już jako wielki zbiorczy system wywarła duży wpływnie tylko na okoliczne krainy, ale dotarła też do Europy, głównie zapośrednictwem lekarzy rosyjskich pochodzenia buriackiego. Jednym z nichbył Cultim Badmajew, lekarz arystokracji i rodziny carskiej. Tą teżdrogą tybetańska medycyna zawędrowała przed wojną do Polski wraz zrecepturą na zioła tybetańskie (słynny dziś lek -> PADMA 28). W latach70 i 80 tybetańska medycyna była przedmiotem wszechstronnej penetracji ibadań ze strony lekarzy radzieckich.

Przyczyniło się to do jej znacznego upowszechnienia w Europie. Podstawowe dzieło tybetańskiej medycyny"Dżud-szi" składa się z ośmiu głównych rozdziałów zatytułowanych:Leczenie chorób ciała, leczenie chorób dziecięcych, leczenie choróbkobiecych, leczenie chorób zsyłanych przez złe duchy, leczenie ranzadanych białą bronią, leczenie chorób powstałych z trucizn,podtrzymanie i odbudowanie sił u osób osłabionych i wiekowych,wzmocnienie i stymulacja potencji.

Podstawowe pojęcia tybetańskiejmedycyny to rlung (wiatr), mkhura (żółć) i bad-kan (flegma). Współczesna medycyna pod tymi wszechobecnymi w tybetańskiej medycynie pojęciami odszyfrowuje system nerwowy i system humoralny, których sprawność i jedność funkcjonowania decyduje o zdrowiu i chorobie. W zakresietypologii człowieka tybetańska medycyna czerpie bezpośrednio z ustaleńHipokratesa (choleryk, flegmatyk, sangwinik, melancholik).

Szczegółowa lektura dzieł tybetańskiej medycyny wskazuje, że pod trudną dla lekarzyzachodnich terminologią i interpretacją kryje się ogromna gromadzonaprzez wielowiekowe doświadczenia i praktykę wiedza, znaczniewyprzedzająca późniejsze odkrycia. Można powiedzieć, że tybetańskamedycyna dopiero czeka na jej pełne odkrycie, interpretację iwykorzystanie w praktyce.

Podobne prace

Do góry