Ocena brak

Twórcy sztuki

Autor /Hyrek Dodano /31.01.2012

Sztukę tworzą konkretni ludzie. Od mniej więcej 200-300 lat twórca zaczął być coraz wyraźniej wyróżniany. Umocniło się przekonanie, że sztuka stanowi rodzaj platformy pomiędzy uzdolnioną artystycznie jednostką, a resztą społeczeństwa. Droga do sławy, a tym samym do kontaktu z sze­roką publicznością, nie jest jednak łatwa.
Po pierwsze, liczba ludzi tworzących sztukę jest ogromna. Większość dzieł pozostaje nieznana. Nie­którzy artyści kierują się przede wszystkim chęcią zdobycia sławy, a w każdym razie tak są postrze­gani przez nie zainteresowanych ich propozycjami. Zazwyczaj jednak, jak twierdzą artyści, ich moty­wacją jest przekonanie, że mają coś do powie­dzenia, że ich dzieła mają pewną wartość.


Po drugie, w XX wieku wyraźnie rozeszły się drogi tzw. sztuki wysokiej i popularnej. Ta pierw­sza jest hołubiona przez krytyków i często niemal zupełnie nieznana, sztuka popularna zaś cieszy się powodzeniem wśród publiczności, krytycy nato­miast zwykle wręcz odmawiają jej miana sztuki.
Do niedawna panował pogląd, że w średniowie­czu artyści pozostawali w cieniu swoich dzieł, byli niemal całkowicie nieznani. Obecnie jednak histo­rycy utrzymują, że było inaczej. Wprawdzie nie zachowały się nazwiska twórców katedralnych gargulców czy afrykańskich masek, jednak stało się tak tylko dlatego, że nie znany był jeszcze wów­czas zwyczaj podpisywania swoich dzieł, bądź jak to było w przypadku twórców afrykańskich -w ogóle nieznane było pismo. Historycy utrzymu­ją jednak, że ówcześni mistrzowie byli doskonale znani i powszechnie szanowani przez współczes­nych. Artyści, mimo że nie anonimowi, nie byli jednak obiektem kultu, tak jak się to zdarza dziś.

Kolejnym zadaniem .sztuki w odniesieniu do spo­łeczeństwa jest edukacja. Sztuka ma uczyć, pobu­dzać i inspirować. Dziś, dzięki temu, że mass me­dia, jako środek rozpowszechniania idei i ideologii, w tym sztuki, zyskały ogromną siłę, ta funkcja sztu­ki wykorzystywana jest często do celów politycz­nych. Sztuka staje się, na przykład, nośnikiem wo­jennej propagandy.
Tradycyjnie jednak edukacyjna rola sztuki zwią­zana była z życiem religijnym. W religii sztuka może być i jest wykorzystywana na wiele różnych sposobów: dzieła zdobią, dodają prestiżu, zwraca­ją uwagę. Jednak najczęściej wykorzystuje się ich zdolność wzbudzania emocji i propagowania odpo­wiednich postaw. W religii można to osiągnąć, przedstawiając postacie bogów i świętych albo sceny z ich godnego naśladowania życia.
Sztuka była obecna również w życiu religijnym społeczeństw pierwotnych. Przykładem mogą tu być Aborygeni, którzy już przed tysiącami lat malo­wali na skałach postacie ludzi, duchów i zwierząt z innej, niejako równoległej rzeczywistości, w któ­rej ich świat ma swoje źródło.

Podobne prace

Do góry