Ocena brak

Turzyca sina

Autor /Petroniusz Dodano /28.02.2012

 

Wygląd: roślina trwała, wysokości 20-50 cm. Kłącze z długimi rozłogami. Łodyga wzniesiona, tępo trójkanciasta, tylko u nasady ulistniona. Dolne pochwy liściowe brązowe, częściowo purpurowo nabiegłe. Blaszki liściowe szarozielone lub niebieskozielone, sztywne, z ostro wystającym grzbietem, 2-6 mm szerokości, na brzegach szorstkie.

Najniższa podsadka kwiatostanu liściasta, tak długa jak kłos lub dłuższa, najwyższa z krótką pochwą. Kwiatostan długości 5-10 (-20) cm, składający się z 2-8 kłosów. Górne 1-4 ciasno skupione, z kwiatami męskimi, dolne 1-4 na długich, cienkich szypułkach, pod koniec zwisłe, z gęsto zgrupowanymi kwiatami żeńskimi.

Plewy podłużnie jajowate, zaostrzone, ciemnoczer-wonobrązowe, z zielonym lub jasnobrązowym wystającym grzbietem, 2-3 mm długości. Kwiaty męskie z 3 pręcikami, żeńskie ze słupkiem o (2-) 3 znamionach.

Pęcherzyki jajowate, przeważnie nieco dłuższe od plew, brązowe lub czarne, szorstko nakrapiane, krótko szczeciniasto owłosione, z bardzo krótkim dzióbkiem i 2 bocznymi nerwami. Owoc odwrotnie jajowaty, trójkanciasty, ok. 1,5 mm długości, 1 mm szerokości, brązowy.  

Okres kwitnienia: od maja do czerwca.

Siedlisko: wilgotne łąki, żyzne młaki niskotu-rzycowe, polany leśne, brzegi strumieni, łęgi; na mokrych, przeważnie bogatych w wapń glebach kamienistych, gliniastych i ilastych.

Rozmieszczenie: rozprzestrzeniona; częsta.

Uwagi: jest to jeden z najczęstszych gatunków turzyc występujących w środkowej Europie. Wykazuje dużą zmienność szczególnie pod względem kwiatostanów. Spotykamy rośliny mające kłosy żeńskie siedzące, luźno rozstawione kwiaty żeńskie lub blade plewy.

Podobne prace

Do góry