Ocena brak

TURCY I CHRZEŚCIJANIE WSCHODNI

Autor /NaumxD Dodano /25.04.2013

Z ofensywą islamu spotykali się katoliccy misjonarze w Afryce i na Dalekim Wschodzę. MahometańskaTurcja stanowiła wszakże nadal największe zagrożenie dla całego chrześcijaństwa.

Turcja wzrosła w siłę polityczną, gdy po zamordowaniu sułtana Ibrahima I panował Mahomed IV, awielkimi wezyrami byli kolejno z rodu Koprulu od 1656 roku: Mehmed, Ahmed i Kara Mustafa. Podjęta przez nich ofensywa na Europę miała wpływ na sytuację chrześcijan w samej Turcji, lecz stanowiłaprzede wszystkim ogromne niebezpieczeństwo dla chrześcijańskiej Europy.

Papieże kontynuowali starania o zorganizowanie obrony przed Turkami, którzy zagrażali także Polsce.Innocenty XI doprowadził do zawarcia ligi antytureckiej. Odsiecz Wiednia przez Jana III Sobieskiego idalsze zwycięstwa wojsk chrześcijańskich złamały militarną potęgę Turcji, jednakże nie zmieniło to wniej sytuacji katolików i prawosławnych. Francja zdobyła protektorat nad katolikami pod tureckim panowaniem.O to samo zabiegał cesarz. Pod ich opieką osiągnęły misje katolickie niewielki postęp na BliskimWschodzie. Nikłe też były rezultaty starań o unie z chrześcijanami wschodnimi.

Patriarcha ze Stambułu uważał cara moskiewskiego za obrońcę prawosławia także w Turcji. Rosjawzmocniła swe polityczne znaczenie i stała się mocarstwem prawosławnym. Jej Cerkiew przeżyławszakże głębokie przemiany wewnętrzne. Patriarchat moskiewski widział swą misję dziejową w pełnieniuzwierzchnictwa i opieki nad Cerkwią również poza granicami państwa carów.

Kozacy w Rzeczypospolitej, dążąc do politycznej niezależności, szukali pomocy u cara i sułtana. Powstanieprzeciw Polsce prowadzili pod hasłem wojny religijnej, w obronie rzekomo uciskanego prawosławia.Cerkiew unicka w Polsce zdobyła się na wewnętrzną odnowę, w czym największą rolę odegrałsynod zamojski.

Podobne prace

Do góry