Ocena brak

Trzydziestoletnia wojna (1618 - 1648)

Autor /Kanizjusz Dodano /11.05.2012

 

Szereg wojen prowadzonych głównie na terenie Niemiec, u podłoża których legły walki protestantów z katolikami oraz konflikt polityczny w Rzeszy niemieckiej; do walczących stron stopniowo przystępowały różne państwa europejskie.

Wojna zaczęła się w 1618 od powstania czeskich protestantów, wymierzonego przeciwko przyszłemu cesarzowi Ferdynandowi II; po roku 1621 objęła ostatnią fazę rewolucji niderlandzkiej, a po 1635 skoncentrowała się na działaniach wojennych między Francją a Habsburgami.

Ferdynand wyszedł w 1623 zwycięsko z walki z czeskimi powstańcami, z pomocą zaś hiszpańską i bawarską zdobył Palatynat należący do Fryderyka V. Jednakże jego ambicje wobec Reszy niemieckiej oraz sojusz z Hiszpanią obudziły obawy protestanckich nacji w Europie, a także Francji.

Wojnę przeciwko katolickim stronnikom cesarza wznowił w 1625 Chrystian IV, król duński, stając na czele antyhabsburskiej koalicji, zawiązanej przez Holendrów. Po zadaniu mu szeregu klęsk przez Tilly’ego i Wallensteina, Dania wycofała się z walki zawierając z cesarzem traktat w Lubece (1629). Cesarz był u szczytu potęgi.

Zmianę położenia cesarza spowodowało przystąpienie do wojny Szwedów pod wodzą Gustawa II Adolfa. Gdy Gustaw padł w boju pod Lützen (1632), wtedy szwedzki kanclerz Oxenstierna sfinansował Ligę Heilbrońską, złożoną z niemieckich protestantów (1633), ale ta rozpadła się po ciężkiej porażce odniesionej w 1634 pod Nördlingen.

Wojnę domową w Rzeszy niemieckiej zakończył traktat pokojowy podpisany w 1635 w Pradze. W tym samym jednak roku wojnę z Habsburgami rozpoczęła Francja w sojuszu ze Szwecją i Zjednoczonymi Prowincjami.

Po pięcioletnich negocjacjach podpisano w 1648 pokój westfalski. Wojnę francusko-hiszpańską kontynuowano aż do zawarcia w 1659 pokoju pirenejskiego.

Podobne prace

Do góry