Ocena brak

Trzej teologowie

Autor /PimenII Dodano /05.12.2012

Uważani na Wschodzie za teologów par excellence: św. Jan Ewangelista, św. Grze-gorz z Nazjanzu (329-389) i św. Szymon Nowy Teolog (949-1022).

1. Ewangelia św. Jana jest najgłębszą spośród Ewangelii dzięki modlitewnej kontemplacji chwały Boga objawionej w Chrystusie, Synu Bożym, i w Nim doświadczonej (J 20, 31). Autora czwartej Ewangelii tradycyjnie utożsamia się z Janem, synem Zebedeusza (zob. J 21, 2) i uczniem “którego Jezus miłował” (J 13, 23; 19, 26-27; 20, 2-8; 21,7, 20-24).

2. Św. Grzegorz z Nazjanzu brał udział w drugim soborze powszechnym. Konstantynopolitańskim I (381). Podczas soboru został mianowany biskupem Konstantynopola, po jakimś czasie jednak zrezygnował z tej stolicy i wrócił do Nazjanzu (w Kapadocji). Wśród jego pism znajduje się Pięć mów teologicznych, w których bronił Bóstwa Ducha Świętego, wiele poezji i kilka listów przeciw apolinarystom.

3. Św. Szymon Nowy Teolog (949-1022) wstąpił najpierw do monasteru “Studios” w Konstantyno-polu, opuścił go jednak, kiedy doszedł do wniosku, że tamta wspólnota prowadzi życie swobodne; został jednak mnichem i przez około dwadzieścia pięć lat był przełożonym monasteru św. Mammasa - też w Konstantynopolu. Uważa się go za największego teologa mistycznego w Kościele bizantyńskim, a jego oryginalny wkład w teologię polegał na sposobie, w jaki przekazywał on własne przeżycia Boga w hymnach i poematach, w których nicią przewodnią było przebóstwienie.

Zob. apolinaryzm, doktor Kościoła, filokalia, ojcowie kapadoccy, przebóstwienie, Sobór Konstantynopolitański I, teologia Janowa.

Podobne prace

Do góry