Ocena brak

Tomografia komputerowa

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Tomografia komputerowa pozwala na uzyskanie obrazów przekrojów stawów biodrowych w płaszczyźnie poprzecznej, a więc prostopadłej do klasycznego, czołowego obrazu miednicy. Tomografia komputerowa nie jest przydatna w badaniu noworodków i niemowląt ze względu na konieczność współpracy pacjenta w czasie wykonywania badania. Badanie to bywa stosowane do oceny repozycji stawu biodrowego, zarówno po leczeniu operacyjnym, jak i nieoperacyjnym. Unieruchomienie gipsowe pozwala na porównywanie przekrojów stawów w identycznych warunkach. Godna podkreślenia jest mała eks-

pozycja na promieniowanie w przypadku użycia tomografii komputerowej w porównaniu z tomografią osiową. Ze względu na stopień skostnienia elementów stawowych dolną granicę wieku, od której można zbadać stawy biodrowe z użyciem tomografii komputerowej, określono na 6. miesiąc życia.

Przy pomocy tomografii komputerowej możliwa jest również ocena wzajemnych relacji pomiędzy głową k. udowej a panewką stawu biodrowego. Można tego dokonać na wybranych lub wszystkich przekrojach od górnego do dolnego bieguna głowy k. udowej. Szczególnie wartościowy jest przekrój wykonany na poziomie równika głowy k. udowej. Badanie pozwala wówczas na ocenę stopnia pokrycia głowy kości udowej przez tylną i przednią część panewki. Możliwe jest to z użyciem kątów sektorowych panewki według Andy (ryc. 14.17). Połączenie pomiarów w płaszczyźnie czołowej (np. kąt Wiberga) z pomiarami w płaszczyźnie poprzecznej umożliwia trójwymiarową ocenę pokrycia głowy k. udowej, zarówno przed planowanym leczeniem operacyjnym, jak również po operacji, dla oceny stopnia korekcji. Wybór jednej lub dwóch warstw ogranicza ekspozycję na promieniowanie jonizujące.

Trójpłaszczyznowa rekonstrukcja stawu biodrowego z użyciem tomografii komputerowej do dnia dzisiejszego nie rozpowszechniła się jako metoda rutynowa w badaniach stawu biodrowego u dzieci. Jest to związane z długotrwałością badania i koniecznością ścisłej współpracy z badanym w czasie wykonywania kolejnych przekrojów. Wynik badania, pomimo swojego sugestywnego obrazu, nie dostarcza potrzebnych chirurgowi danych ilościowych określających stopień deficytów.

 

Podobne prace

Do góry