Ocena brak

TEOLOGOWIE ZŁOTEGO WIEKU

Autor /LucjaG Dodano /18.04.2013

Wolność nauczania kościelnego po edykcie mediolańskim, zapotrzebowanie na nie ze względu na masowenawracanie się pogan z różnych warstw społecznych i na różnym poziomie intelektualnym, stanowiłyokoliczności skłaniające Kościół do większego niż dotąd zaangażowania się w teologię. Toczące się oddawna kontrowersje wokół Trzech Osób Boskich oraz polemiki z manichejczykami i donatystami, a potemarianami, pelagianami, nestorianami i monofizytami, wywołały palące zapotrzebowanie na teologię,obejmującą wszystkie podstawowe zagadnienia chrześcijaństwa.

Teologowie występują na licznych synodachtego okresu, a zwłaszcza na wielkich soborach, bronią ich nauki i pogłębiają treść teologicznychorzeczeń. Działają w kilku wyróżniających się środowiskach nauki chrześcijańskiej, posługują się zróżnicowanąmetodą naukową, piszą swe znakomite dzieła, jedni po grecku, drudzy po łacinie, inni wyjątkowoteż po syryjsku, ale zajmują się najczęściej tymi samymi, aktualnymi wówczas zagadnieniami.

W omawianym okresie powstają dzieła teologiczne, których dorobkiem naukowym żyje Kościół przezwszystkie następne stulecia. Usprawiedliwia to nazwę: złoty wiek teologii Ojców Kościoła. Jej rozwójzaznacza się dwoma punktami szczytowymi. Jeden przypada na pokolenie teologów w czasach soborunicejskiego, drugi - przy schyłku IV wieku.

Do góry