Ocena brak

Szwajcaria w połowie XVIII wieku

Autor /Fidelis Dodano /11.05.2012

 

W połowie XVIII w. Szwajcaria weszła w okres pomyślnego rozwoju gospodarczego. Kraj ten stał się bardzo aktywnym ośrodkiem przemysłu tekstylnego, gdzie obok jedwabnictwa rozwinął się na wielką skalę przemysł bawełniany. Rządy kantonalne i elita intelektualna Szwajcarii najwięcej uwagi poświęcały rolnictwu. Starano się powstrzymać wychodźstwo Szwajcarów w postaci zaciężnych żołnierzy.

Kraj obfitował w ręce robocze i zamierzano się uwolnić od konieczności importu zboża. Dzielono pastwiska i grunty gminne, obracając je w pola i sztuczne łąki. Na dużą skalę wprowadzono nowe uprawy: koniczynę, lucernę, kartofle. O intensyfikację rolnictwa troszczyło się Towarzystwo Ekonomiczne w Bernie, a także założone w 1762 r. Narodowe Towarzystwo Helwetyckie z siedzibą w Zurychu.

Powstanie tego Towarzystwa to ważna data w dziejach Szwajcarii. Jednoczyło ono protestantów i katolików oraz ludzi należących do grup językowych francuskiej i niemieckiej.

Ideologią Towarzystwa był ponadkantonalny ogólnoszwajcarski patriotyzm w duchu tolerancji i Oświecenia. Najczynniejsi byli interesujący się głównie rolnictwem ekonomiści i lekarze-naturaliści, którzy obok pastorów stanowili najbardziej wykształcony i kulturalny element.

Życie umysłowe Szwajcarii weszło w okres świetnego rozwoju, któremu w połowie stulecia patronowali Johann Jakob Bodmer i Albrecht Haller. Zwłaszcza wysoki był poziom szkolnictwa i medycyny, a Szwajcaria dostarczała całej Europie swe imponujące „nadwyżki” wysoko kwalifikowanych lekarzy, pedagogów i sekretarzy.

W owym czasie odkryto też uroki alpejskiego krajobrazu i Szwajcaria zaczęła przyciągać coraz więcej turystów. Przybywało tu zwłaszcza wiele bogatej młodzieży, aby edukować się pod kierunkiem świetnych pedagogów i pastorów.

Do góry