Ocena brak

Sztandar

Autor /Fryda Dodano /08.11.2012

Znak-godło pułku lub dywizjonu jazdy
w postaci płachty, najczęściej jedwabnej (zw. płatem
lub bławatem), przybitej jednym bokiem do drzewca;
sz. bywały kwadratowe, prostokątne, wcięte trójkątnie,
wycinane w języki, zakończone półowalnie
lub trójkątnie; haftowane i aplikowane - najczęściej
malowane - w herby państw., ziemskie, godła pułkowe,
często dewizy łac, postacie i sceny alegor., a także
numery pułku, inicjały formacji, monogramy panującego;
brzegi sz. obszywano frędzlami lub taśmą;
drzewce żłobkowano, wieńczono grotem, gałką lub
orłem, zdobiono sznurami i chustami.

W zach. Europie
nazwa sz. wchodzi w użycie w XVII w. i jest równoznaczna
z banderium (banderą); w Polsce przyjęła
się w XVIII w. zamiast terminu proporzec i znak, w
odróżnieniu od chorągwi piechoty. Zob. też proporzec,

(niem. Standartc, ze starofranc. esiendard)

Podobne prace

Do góry