Ocena brak

Szczepienia w pierwszych 24 godzinach życia i w 2. miesiącu życia

Autor /reva Dodano /23.06.2014

Od czerwca 1994 roku w 1. dobie życia, obok dotychczasowego szczepienia BCG przeciw gruźlicy (żywymi, osłabionymi prątkami śródskórnie w lewe ramię), wszystkie noworodki szczepi się obowiązkowo przeciw WZW B domięśniowo w udo. Noworodki matek zakażonych HBV poza szczepionką w ciągu 24 godzin powinny otrzymać swoistą immunoglobulinę anty-HBs (HBIG - huraan hepatitis B immunoglobulin) w dawce 200 j. Dotyczy to szczególnie wcześniaków o masie poniżej 2000 g.

Pielęgniarka, szczepiąc dzieci, powinna sprawdzić, jak wygląda stan zaszczepienia całej rodziny przeciw WZW B.

Następne szczepienie wypada w 6. tygodniu życia. Szczepienie obowiązkowe to powtórne szczepienie przeciw WZW B w jedno udo oraz szczepienie DTPw przeciwko błonicy i tężcowi szczepionką skojarzoną zawierającą anatoksynę błoniczą (D - diphteria), tężcową (T - tetanus) oraz pełnokomórkowy komponent krztuśca (p - pertussis), podawaną podskórnie w ramię. W drugie udo szczepimy szczepionką przeciw Hib (Haemophilus influenzae typu b) podawaną domięśniowo.

Wszystkie zarejestrowane w Polsce szczepionki przeciwko WZW B są wzajemnie wymienne i mogą być podawane w różnej kolejności w jednym cyklu szczepień, w dawce zalecanej przez producenta. Zarejestrowane w Polsce

Act-HiB i Hiberix są koniugatami polisacharydu z Hib z białkiem anatoksyny tężcowej i są wzajemnie wymienne. W trzeciej szczepionce PedvaxHiB fosforan polirybozorybitoluffae/nop/ij/ws influenzae typu b sprzężony jest z antygenem OMPC Neisseria meningitidis. Koniugowanie polisacharydu z nośnikiem białkowym ma na celu uzyskanie trwałej odporności u małego niemowlęcia. W przypadku wyraźnych wskazań do zastosowania DTPa (zawierającej acełu-larny komponent krztuścowy) mamy do wyboru szczepionki: DTaP, Tripacel oraz Infanrix DTPa. Szczepionki te różnią się zawartością antygenów krztuś-cowych; pierwsza zawiera tylko toksoid krztuścowy, następne dwie szczepionki zawierają także hemaglutyninę włókienkową i pertaktynę.

Należy uspokoić rodziców - neurologiczne reakcje (takie jak drgawki gorączkowe czy zespół hipotoniczno-hiporeaktywny) po szczepionce obowiązkowej DTPw są rzadkością. Tylko faktyczne przebycie takiej reakcji po szczepieniu DTPw jest bezwzględnym wskazaniem do jej zamiany na płatną zalecaną DTPa. Tak więc raczej należy zaszczepić „obowiązkowo”, czyli bezpłatnie DTPw, niż z powodu ewentualnego, mało prawdopodobnego wystąpienia działań niepożądanych po tej szczepionce (przy braku możliwości zakupu DTPa), pozostawić małe niemowlę bezbronne wobec krztuśca.

Uwaga! Infanrix można wstrzyknąć do Molki z Hiborixom i podać w jednej : strzykawce.

W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach europejskich, obserwuje się wzrost zachorowalności na krztusiec. Jest to, jak się zdaje, wynik pochopnej

i częstej do niedawna rezygnacji ze szczepienia na skutek nieracjonalnych przeciwwskazań, naturalnego spadku odporności po kilku latach od ostatniego, dotychczas obowiązkowego szczepienia w 2. roku życia oraz zmian antygenowych szczepów Bordetella pertussis, krążących w środowisku w porównaniu ze szczepami użytymi do produkcji szczepionek pełnokomórkowych. Działania profilaktyczne skierowane do personelu lekarskiego szczególnie zaangażowanego w leczenie niemowląt są niezwykle istotne. Jak dotychczas, dostępne w Polsce szczepionki pełnokomórkowe i acełulame nie mają rejestracji dla dorosłych.

Pielęgniarka, u której w czasie infekcji dróg oddechowych występuje prze- . dłużąjący się napadowy kaszel, powinna wziąć pod uwagę zakażenie; krztuś-ccm i wykonać odpowiednie badania serologiczne. Do czasu uzyskania wyników nie powinna pracować wśród jeszcze nie zaszczepionych noworodków i niemowląt.

Szczepionką zalecaną jest 7-walentna, skoniugowana szczepionka przeciwko pneumokokom PCV (pneumococcal conjugated. uaccine). Uodparnia ona przeciwko 7 najgroźniejszym szczepom pneumokoka odpowiedzialnym za wywoływanie inwazyjnych zakażeń pneumokokowych (zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicę) i w znaczący sposób zmniejsza ryzyko zachorowania na nieinwazyjne choroby pneumokokowe, tj. ostre zapalenie ucha środkowego, pozaszpitalne pneumokokowe zapalenie płuc. Schemat podstawowy to trzy (minimum dwa) szczepienia w pierwszym półroczu życia i jedno przypominające w 12. miesiącu życia.

Szczepieniem zalecanym jest szczepienie przeciw meningokokom typu C, które od kilku lat zaczynają w Polsce, podobnie jak w Europie Zachodniej, pojawiać się coraz częściej w postaci ognisk epidemicznych. Przeciw meningokokom C szczepionką NeisVac-C szczepimy dwa razy w 1. roku życia w odstępie 2 miesięcy, a raz - po 1. roku życia.

Szczepieniem zalecanym jest również szczepienie przeciwko rotawirusom. W Polsce obecnie zarejestrowane są dwie, doustne, żywe, atenuowane szczepionki przeciwrotawirusowe: Rotaris (schemat szczepienia składa się z dwóch dawek w odstępie co najmniej 4 tygodni) i Rotateą (schemat przewiduje podanie trzech dawek szczepionki). Cykl szczepień przeciwko rotawirusom należy zakończyć przed 24. tygodniem życia.

 

Podobne prace

Do góry