Ocena brak

SZATA

Autor /Charyzjusz Dodano /18.04.2012

Przest. podniośle: strój (zob.), ubiór (zob.), odzież, ubranie. Nowe szaty cesarza zob. Cesarz. Rozdzierać szaty nad czymś boleć, rozpaczać, desperować, lamentować.

W sensie doiłownym była to oznaka rozpaczy, wyłącznie u mężczyzn, na Bliskim Wschodzie w staroż. i śrdw.; w przykłady takich reakcji na katastrofalną nowinę obfituje Biblia, np. Ks. Estery, 4,1: „Gdy to usłyszał Mardocheusz, rozdarł szaty swe i oblókł się w wór, posypał głowę popiołem i krzyczał wielkim głosem, okazując gorzkość serca swego", i Baśnie z 1001 nocy.

Szata (suknia, koszula, tunika) Dejaniry zob. Dejanira. Szata godowa odświętna, uroczysta; z Biblii, Ew. wg Mat., 22, 11-12; zob. też Strój (godowy).

Po toż matka mnie wołała,

Że przyjechał pan bogaty?

Po to warkocz mi czesała,

Ustroiła w świetne szaty?

W. Wolski, libretto do opery St. Moniuszki Hrabina, 2,8.

Podobne prace

Do góry