Ocena brak

Sytuacja wewnętrzna i polityka zagraniczna Węgier od XI do schyłku XIII wieku

Autor /Wendelin Dodano /01.05.2012

-  974 r.  –  przyjęcie chrztu przez Gejzę od misjonarzy niemieckich

-  od 997 r. chrystianizacja przez Wajka-Stefana, okrutna eliminacja książąt plemiennych

-  1000 r.  –  bliskie stosunki Stefana z papiestwem i Ottonem III, powstanie odrębnej metropolii w Ostrzychomiu, Kalocsy, korona królewska, zjednoczenie państwa

podział administracyjny państwa na żupy (komitaty)

granica z cesarstwem na Litawie

-  1030 r.  –  próba narzucenia Węgrom zwierzchnictwa przez Konrada II

-  1038 r. – śmierć i uznanie świętym króla Stefana

walka o tron – poparcie Henryka III dla Piotra Wenecjanina (1044) i Andrzeja I

-  1063 r.  –  wprowadzenie przez wojska cesarskie na tron Salomona

*  przeciwnicy  –  popierani przez papieża Gejza i Władysław

*  problemy cesarstwa, Władysław utrzymał się na tronie

-  1108 r. – odparty najazd Henryka V  

-  XII w. – okres potęgi Węgier

*  1105 r. – przyłączenie Chorwacji

*  walka z Wenecją o miasta Dalmatyńskie

*  próby opanowania Rusi Halickiej

*  okres szczytowej potęgi –  rządy Beli III (1172-1196)

-  sytuacja wewnętrzna

wzrost własności kościelnych i świeckich

wyzysk ekonomiczny słabszych warstw społecznych

*  pocz. XIII w.  –  wpływ Innocentego III  – uniezależnienie się kościoła od władzy świeckiej, ale biskupi nie stworzyli władztw terytorialnych

*  brak zastosowania systemu lennego

*  1222 r. - Złota Bulla Andrzeja II

  fundament „złotej wolności” szlachty węgierskiej

  prawo oporu przeciw władcy łamiącemu przywileje

*  intensyfikacja gospodarki i osadnictwa 

Podobne prace

Do góry