Ocena brak

Syndaktylia - palcozrost

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Wada polegająca na braku rozdzielenia palców; powstaje około 6. tygodnia życia płodowego. Wyróżniamy syndaktylię prostą, gdy zrost palców dotyczy tylko skóry, i złożoną, gdy również zrośnięte są części kostne. Palcozrost może być całkowity i częściowy. O całkowitym mówimy wtedy, gdy połączenie dotyczy palca na całej długości, kiedy natomiast zrost sięga połowy czy V3 palca, określany jest jako palcozrost częściowy.

Inną odmianą syndakty lii jest akrosyndaktylia, czyli palcozrost szczytowy, polegający na połączeniu palców ich obwodowymi częściami, opuszkami, płytkami paznokciowymi, często również dotyczy kostnego połączenia obwodowych paliczków. W wadzie tej najczęściej zrośnięte są trzy, a nawet wszystkie palce. Szczytowe połączenie palców przy prawidłowych częściach proksymalnych powoduje charakterystyczne deformacje w trakcie wzrostu palców. Zrośnięte szczytowo paliczki zwykle powodują w czasie wzrostu zaginanie osi palców w kierunku szczytu zrośnięcia, tak że po kilku latach wszystkie objęte palcozro-stem palce mają znaczne i utrwalone kostnie odchylenia od osi. Jedną z odmian palcozrostu jest tzw. ręka łyżkowata, o której mówimy wtedy, gdy syndaktylia obejmuje wszystkie palce, często łącznie z kciukiem, a ręka przypomina kształtem łyżkę.

Deformacja ta występuje w zespole Aperta (acro-cephalosyndactylia), charakteryzującym się palcozro-stem, zmianami w części twarzowej czaszki na skutek przedwczesnego zarastania szwów czaszkowych oraz towarzyszącymi często zmianami wrodzonymi innych narządów. Innym zespołem, w którym występuje syndaktylia, jest zespół Polanda, polegający na braku m. piersiowego większego lub jego części oraz towarzyszącej syndaktylii o różnym stopniu nasilenia.

Leczenie. Istotą leczenia jest operacyjne rozdzielenie palcozrostu z wytworzeniem dobrego spoidła międzypalcowego i pokryciem ubytków na zwróconych do siebie stronach palców wolnymi autogenny-mi przeszczepami skóry pełnej grubości.

Czas operacji. Leczenie powinno być zakończone w wieku przedszkolnym, tak by dziecko idąc do szkoły miało w miarę sprawną rękę i całkowicie rozdzielone palce. Uważa się, że optymalnym okresem jest rozpoczęcie leczenia około 3. roku życia. Wtedy palce są już dobrze rozwinięte, mają właściwy dla ręki kształt, a wykonanie operacji nie powinno nastręczać trudności technicznych. Wcześniej, w pierwszym roku życia, operacje należy wykonać w przypadkach akro-syndaktylii, gdyż zwlekanie do 3. roku życia powoduje nieodwracalne skutki w układzie kostnym palców (zagięcia osi), tak że późniejsze leczenie daje znacznie gorsze wyniki.

Kluczem dobrego rozdzielenia palcozrostu jest wytworzenie odpowiedniego szerokiego spoidła międzypalcowego. Obecnie stosuje się najczęściej dwie metody wytwarzania spoidła - Zellera i Barsky'ego.Pierwsza polega na wytworzeniu dwóch trójkątów skórnych - jednego uszypułowanego dłoniowo, drugiego grzbietowo, a następnie zszyciu ich boków przyśrodkowych ze sobą. Zaletą metody jest dobre ukiwie-nie płatków oraz możliwość dostosowania szerokości spoidła w wymiarze przednio-tylnym już po ich wytworzeniu. Niekorzystną stronąjest przebieg ukośny blizny przez spoidło, co może powodować wtórny przykurcz. MetodaBarsky’ego polega na wytworzeniu jednego prostokątnego płata, uszypułowanego dłoniowo lub grzbietowo. Powstaje wtedy szerokie spoidło bez blizn, ale trzeba zwracać baczną uwagę na ukrwienie płata, gdyż jego martwica niweczy wynik. Istnieje jeszcze kilka metod wytwarzania spoidła za pomocą znanych technik chirurgii plastycznej, jak plastyka Z, płat motylowy, plastyka V-Y, jednak najskuteczniejsze wydają się omówione powyżej dwie metody.

Drugą obok spoidła istotną sprawą w rozdzieleniu palcozrostu jest przebieg blizn operacyjnych w obrębie palca, umożliwiający jego pełny wyprost. W tym celu linie cięć powinny być zygzakowate, przechodzące ze strony dłoniowej na grzbietową i odwrotnie. Powstałe ubytki skóry pokrywamy wolnymi autogen-nymi przeszczepami pełnej grubości. Niedopuszczalne jest silenie się na zszycie skóry bez przeszczepów, gdyż nawet bezpośrednie powodzenie jest złudne, a z czasem powstaje przykurcz (najczęściej zgięcio-wy), powodujący znaczne deformacje, często trudniejsze do leczenia niż pierwotna syndaktylia. W przypadkach palcozrostu złożonego często powstają odkryte powierzchnie przeciętej kości - pokrywamy je również wolnym przeszczepem skóry, który przy zachowaniu bardzo dobrej hemostazy zwykle ulega pod-gojeniu. Stosowane jeszcze niekiedy bezpośrednio po porodzie przecięcie zrośniętych palców jednym prostym cięciem jest błędem w sztuce i powoduje wtórne przykurcze zgięciowe palców, często całkowicie pozbawiające rękę funkcji.

Ważna zarówno pod względem kosmetycznym, jak i funkcjonalnym jest plastyka opuszek palców w syn-daktylii całkowitej. Skuteczną metodą operacyjną jest plastyka według Buck-Gramcko wytworzenia dwóch płatów trójkątnych przez oba palce, tak że po rozdzieleniu każda opuszka przy paznokciu pokryta jest osobnym płatem.



 

Podobne prace

Do góry