Ocena brak

Święty Stanisław Kostka

Autor /sting Dodano /09.01.2013

Św. Stanisław Kostka, kleryk. Urodził się 28 grudnia 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu. Był synemkasztelana zakroczymskiego. W wieku 14 lat razem z bratem został wysłany do szkół jezuickich w Wiedniu.Stanisław połączył naukę z życiem religijnym. W grudniu 1565 r. ciężko zachorował. Nagłe uzdrowienieprzypisał Matce Bożej, do której miał wielkie nabożeństwo. Stanisław pragnął wstąpić do zgromadzeniajezuitów, ale nie mógł liczyć na pozwolenie rodziców. W sierpniu 1567 r. pieszo, w przebraniu,uciekł z Wiednia. Dotarł do Dyllingi w Bawarii (ok. 650 km) i zgłosił się do św. Piotra Kanizjusza. Tenwysłał go do Rzymu, gdzie św. Franciszek Borgiasz przyjął go 28 października 1567 r. do nowicjatu.Swoim wzorowym życiem, duchową dojrzałością i rozmodleniem budował całe otoczenie. Mając 18 latzłożył śluby zakonne. Zmarł w sierpniu 1568 r., przepowiedziawszy swoją śmierć. Kult zrodził się natychmiasti spontanicznie. Beatyfikowany w 1670 r. Kanonizowany przez Benedykta XIII (1726). RelikwieŚwiętego spoczywają w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. Św. Stanisław jest patronemPolski (od 1671 r.) i Litwy, archidiecezji łódzkiej i warszawskiej, diecezji chełmińskiej i płockiej,Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania, Warszawy; studentów oraz nowicjuszy jezuickich, a także polskiejmłodzieży. Św. Stanisławowi przypisuje się zwycięstwo Polski odniesione nad Turkami pod Chocimiemw 1621 r. W tym dniu o. Oborski, jezuita, widział św. Stanisława w obłokach, jak błagał Matkę Bożą opomoc. Król Jan Kazimierz przypisywał orędownictwu Świętego zwycięstwo odniesione pod Beresteczkiem(1651).W ikonografii przedstawiany jest św. Stanisław Kostka w stroju jezuity. Jego atrybutami są: anioł podającymu Komunię, Dziecię Jezus na ręku, krucyfiks, laska pielgrzymia, lilia, Madonna, różaniec.Pokój św. Stanisława w dawnym rzymskim nowicjacie zamieniono na kaplicę. Piotr Le Gros wykonałpiękną rzeźbę Świętego, który leży na łożu śmierci. Nad nim obraz Matki Bożej rzucającej ku niemu róże.Pod obrazem wiersz Cypriana Norwida:W komnacie, gdzie Stanisław święty zasnął w Bogu, Na miejscu łoża jego stoi grób z marmuru – taki, żewidz niechcący wstrzymuje się w progu, Myśląc, że Święty we śnie zwrócił twarz od muru, i rannychdzwonów echa w powietrzu dochodzi, i wstać chce - i po pierwszy raz człowieka zwodzi.– Nad łożem tym i grobem świeci wizerunek Królowej Nieba, która z świętych chórem schodzi i tronopuszcza, nędzy śpiesząc na ratunek.– Palm wiele, kwiatów wiele aniołowie niosą, Skrzydłami z ram lub nogą występując bosą. Gdzie zaś oddołu obraz kończy się, ku stronie, W którą Stanisław Kostka blade zwracał skronie, Jeszcze na ram złoceniuróża Jedna świeci: Niby że, po obrazu stoczywszy się płótnie, Upaść ma jak ostatni dźwięk, gdy składasz lutnię. I nie zleciaładotąd na ziemię – i leci...

Podobne prace

Do góry