Ocena brak

Święty Ignacy z Loyoli

Autor /sting Dodano /09.01.2013

łac. ignis - ogieńŚw. Ignacy z Loyoli, kapłan. Inigo Lopez de Loyola urodził się w roku 1491 w kraju Basków, jako trzynastedziecko w zamożnym rycerskim rodzie. Otrzymał staranne wychowanie. Był paziem ministra skarbukróla hiszpańskiego, następnie służył jako oficer w wojsku wicekróla Nawarry. W czasie walk hiszpańsko-francuskich znalazł się w oblężonej Pampelunie. Zraniony poważnie w nogę, został przewiezionydo rodzinnego zaniku. Rekonwalescencja była dla niego okresem łaski i gruntownej przemiany. Po powrociedo zdrowia zawiesił oręż przed cudownym obrazem Matki Bożej w opactwie benedyktyńskimMontserrat i zamieszkał w grocie pod Manrezą. Tu, w oparciu o dzieło opata Garcii de Cisneros, napisałszkic sławnych “Ćwiczeń duchownych”. W 1523 r. przez Rzym, Wenecję udał się do Ziemi Świętej.Chciał tam pozostać do końca życia, dopiero w wyniku nalegań tamtejszego legata papieskiego wrócił dokraju. Uczył się, a następnie studiował w Barcelonie, Alcala, Salamance, Paryżu. Tam 15 sierpnia 1534 r.wraz z sześciu przyjaciółmi złożywszy śluby ubóstwa, czystości oraz wierności Kościołowi, a zwłaszczaOjcu Świętemu, dał początek nowemu zakonowi, zwanemu Towarzystwem Jezusowym. W 1537 r. Ignacyprzyjął święcenia kapłańskie. Papież Paweł III zatwierdził nową wspólnotę w 1540 r. Wkrótce potemśw. Ignacy został wybrany przełożonym generalnym, urząd ten piastował do śmierci. Pozostawił po sobie 7 tysięcy listów, zawierających nieraz cenne pouczenia duchowe, “Opowiadanie pielgrzyma” oraz“Dziennik duchowy” - świadectwo ignacjańskiej mistyki. W ewolucji chrześcijańskiej duchowości mająszczególne znaczenie jego “Konstytucje” zakonu, w których zniósł obowiązek wspólnego odmawianiaoficjum, przestrzegania reguły klasztornej, nakazując w zamian praktykowanie codziennej modlitwymyślnej, liturgię jako źródło życia duchowego, oraz “Ćwiczenia duchowne” - pierwowzór rekolekcji. Wswoim nauczaniu przypominał, że człowiek musi dokonać pewnego wysiłku, aby współpracować z Bogiem.Św. Ignacy zmarł 31 lipca 1556 r., przepowiedziawszy datę swej śmierci. Beatyfikowany przezPawła V (1609), kanonizowany przez Grzegorza XV (1622). Jest patronem trzech diecezji w kraju Basków;zakonu jezuitów; dzieci, matek oczekujących dziecka, kuszonych, skrupulantów, żołnierzy orazrekolekcji. Jego relikwie spoczywają w rzymskim kościele Di Gesu.Zakon jezuitów odegrał w naszej Ojczyźnie szczególną rolę. Wydał między innymi takie postaci, jak: św.Stanisław Kostka, św. Andrzej Bobola, św. Melchior Grodziecki oraz Jakub Wujek (tłumacz pierwszejdrukowanej “Biblii” w Polsce), Piotr Skarga Pawęski (wybitny kaznodzieja). Maciej Sarbiewski (poetazwany polskim Horacym), Franciszek Bohomolec (ojciec komedii polskiej), Adam Naruszewicz (biskup,historyk, poeta), Franciszek Kniaźnin (poeta), Jan Woronicz (arcybiskup, prymas Królestwa Polskiego,poeta), Grzegorz Piramowicz (sekretarz Komisji Edukacji Narodowej), Jan Beyzym (apostoł trędowatychna Madagaskarze).W ikonografii św. Ignacy przedstawiany jest w sutannie i birecie lub w stroju liturgicznym z imieniemIHS na piersiach. Niekiedy w stroju rycerskim i w szatach pielgrzyma. Jego atrybutami są: księga; globus,który popycha nogą; monogram Chrystusa - IHS; napis AMDG - “Ad maiorem Dei gloriam” - “Nawiększą chwałę Boga”; krucyfiks, łzy, serce w promieniach, smok, sztandar, zbroja.

Podobne prace

Do góry