Ocena brak

Świecznik

Autor /Fryda Dodano /08.11.2012

Przedmiot służący do oświetlania
wnętrz za pomocą świec; znany już w starożytności.

Ze względu na sposób użytkowania rozróżnia się ś.
wiszące (podsufitowe i przyścienne) i ś. stojące,
zw. niekiedy lichtarzami, jedno- lub wielopłomieniowe
(—> kandelabry), ś. stojące składają się ze stop y,
trzonu, profitki (talerzyka zbierającego topiący
się wosk), bolca zastępowanego od XV w. tulejką
(z wyjątkiem ś. sakralnych).

Pod względem konstrukcyjnym
ś. dzielą się na korpusowe, klatkowe (o
wygiętych prętach w dolnym i górnym punkcie obiektu,
na którym opierają się ramiona) i obręczowe (o
konstrukcji opartej na poziomo zawieszonych obręczach,
np. forma koła od wozu).

Z uwagi na cel i miejsce
przeznaczenia wyodrębniły się ś. o charakterze
świeckim (—> bout de la table, —> bouillotte, —» bużuarek,
—> bugia) oraz ś. kultowe: ś. paschalny (stojący,
jednopłomienny wysoki ś. do obsadzania —> paschału),
ś. do katafalku (komplet 6-8 jednopłomiennych
ś., wys. ok. 1 m, ustawianych w czasie nabożeństw
żałobnych przy katafalku, szczególnie okazałe
wykorzystywano przy aranżacji —> castrum doloris),
—> zacheuszki, ś. szabasowy, —> menora.

Ś. wykonywano z metali (również złoconych, srebrzonych
lub platynowanych), fajansu, porcelany,
kryształu górskiego, szkła, drewna, łączeń materiałowych.

Podobne prace

Do góry