Ocena brak

Św. PIOTR

Autor /Ksenofont Dodano /10.04.2012

Rybak z Betsaidy w Galilei, imieniem Szymon, brat Andrzeja; Jezus nazwał go Kefas (aram., 'opoka, skała'), czyli po gr. Petros, i przyznał mu prymat (pierwszeństwo) przed innymi apostołami, ustanawiając go (wg wykładni katolickiej) głową kościoła; jego następcami w prymacie są papieże. Wg tradycji, odbywał podróże apostolskie, przebywał w Antiochii, a na koniec w Rzymie, gdzie ok. r. 64, za czasów Nerona, poniósł śmierć męczeńską.

W Rzymie cesarz Konstantyn Wielki wybudował pierwszą bazylikę pod wezwaniem św. Piotra w 319 na Watykanie, na miejscu kaplicy wzniesionej przez papieża Anakleta (?) nad grobem świętego. Nazywany „księciem apostołów", św. Piotr, jako rybak, uważany jest za patrona rybaków. Przedstawiano go jako łysego starca z bujną brodą, w białym płaszczu i błękitnej tunice, trzymającego w dłoni książkę a. zwój.

Symbolami jego są klucze i miecz; por. Biblia, Ew. wg Mat., 16, 19, i Jana, 18, 10-27; zob. też: Klucz(e św. Piotra); Łódź (Piotrowa); Quo vadis; Rybak (Rybacy ludzi); Rzym (Bazylika i Plac św. Piotra); Szymon (czarnoksiężnik); Świętopietrze. Iżeś ty jest jak opoka, na tej opoce zbuduję kościół mój, łac. quia tu es Petrus, super hanc petram aedificabo ecclesiam meam, z Wulgaty, Ew. wg Mat. 16, 18; Chrystus do Piotra; słowa mające być uzasadnieniem petrynizmu, uznającego rolę Piotra i jego następców, papieży, w powstaniu i strukturze kościoła kat.

Jechać z listem od władyki do św. Piotra umrzeć; zob. List (do św. Piotra). Listy św. Piotra. Dwa listy, z których pierwszy jest prawdop. autentyczny, włączono do Nowego Testamentu.

Paś baranki moje, łac. pąsce oveś meas, z Wulgaty, Ew. wg Jana, 21,15-17; zmartwychwstały Chrystus do Szymona-Piotra, którego czyni tymi słowami najwyższym Pasterzem.

Pietropaweł w polskim folklorze postać świętego stworzona na kanwie imion apostołów Piotra i Pawła, spotykana niekiedy w wiejskich modlitwach, np.:

Pietrzepawle, weź te klucze,

Idź do raju, otwórz dusze!

Zaparł się jak Piotr Chrystusa przysł., wg Biblii, Ew. wg Mat., 26, 34: „Tej nocy, pierwej niż kur zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz" - Jezus do Piotra.

Zazdrosny jak Piotrowa mać dawn. przysł. W polskich opowieściach lud. św. Piotr bywa zwykle postacią humorystyczną. Wg jednej z tych bajek matka św. Piotra była jędzą i sekutnicą, za co po śmierci dostała się do piekła. Na prośbę Piotra Pan Jezus zgodził się, aby Piotr wyciągnął matkę z piekła na jakimś zrobionym przez nią za życia dobrym uczynku.

Matka Piotrowa raz w życiu dała pewnemu biedakowi trzy źdźbła szczypiorku. Ale gdy ją św. Piotr wyciągał za nie, a kilka dusz także się ich uczepiło, zawistna kobieta tak się zaczęła szarpać, aby innych zrzucić, że wreszcie sama wraz z nimi spadła z powrotem do piekła.

Podobne prace

Do góry