Ocena brak

Stosunek ludzi do natury

Autor /Nata Dodano /31.01.2012

Człowiek jest uzależniony od przyrody, musi przetrwać wykorzystując to, co natura ma do zaoferowania. Przyroda wywiera znaczny wpływ na psychikę człowieka, musimy więc się do niej jakoś ustosunkować - obłaskawić ją lub podporządkować.
Natura to, po pierwsze, przyroda ożywiona, a więc wszystkie zwierzęta i rośliny. Po drugie, przyroda nieożywiona (skały, woda, gazy, gwiazdy i inne ciała niebieskie). Wszystko, co żyje, podlega zmianom i cyklom, a więc też for­my istnienia są rozmaite, zwierzęta i rośliny roz­mnażają się, dorastają i umierają. Procesy te zacho­dzą również w człowieku, a zatem jesteśmy częścią przyrody. Materia nieożywiona również ma wiele postaci i również podlega zmianom. Istnieją zmia­ny regularne, cykliczne - na przykład pory roku czy fazy księżyca i nieregularne - trzęsienia ziemi, powodzie, huragany.
Stosunek ludzi do natury przejawia się w wielu płaszczyznach ludzkiej egzystencji. Po pierwsze, w mitach, legendach i wierzeniach. Po drugie, w związanych z nimi rytuałach. Po trzecie, w ob­serwacjach, które w pewnym momencie prze­kształciły się w naukę i wreszcie, po czwarte, w działaniach praktycznych, w życiu codziennym.

Podobne prace

Do góry