Ocena brak

Stosowanie wyciągów

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Nazwy wyciągów wywodzą się od sposobów ich stosowania lub mocowania na chorym. Używa się także nazw określających kierunek działania: wyciąg pionowy, skośny, poprzeczny itp., jak również wskazujących na sposób połączenia wyciągu ze skórą: wyciąg przylepcowy, gąbkowy, lub jego inne cechy: pulsujący, trwały, krzesełkowy itp.

Wiele wyciągów łączy się z podwieszeniem kończyny lub tułowia. Podwieszenie ułatwia ćwiczenia stawów i zwiększa skuteczność wyciągów, eliminując opór tarcia.

Wyciąg umocowany w kości chorego nosi nazwę bezpośredniego albo szkieletowego, zaś wyciąg umocowany na skórze nazywa się pośrednim.

Wyciągi bezpośrednie. Na kończynach używa się do tego celu drutu Kirschnera lub gwoździa Stein-manna wraz ze stosownymi klamrami. Zarówno druty Kirschnera, jak i gwoździe Steinmanna produkowane są ze stali nierdzewnej w różnych długościach i przekrojach.


 

Podobne prace

Do góry