Ocena brak

Stopa wydrążona idiopatyczna

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Wydrążenie sklepienia podłużnego stopy może pojawić się już w okresie wczesnego dzieciństwa, niekiedy później, najczęściej podczas skoku wzrostowego. Pomimo że zniekształcenie nazywamy idiopatycz-nym, to należy doszukiwać się cech uszkodzenia układu nerwowego, najczęściej mielodysplazji lub zmian w obrębie nerwów obwodowych (choroba Friedre-icha lub Charcota-Marie’a-Tootha). Z tego powodu należy zebrać dokładny wywiad rozwojowy i rodzinny, a badając chorego zwrócić uwagę na bilans mięśniowy nie tylko w obrębie kończyn dolnych, ale także rąk. Ponadto uzupełnić diagnostykę o badanie neurologiczne, radiogramy części lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa, badanie elektromiograficzne oraz przewodnictwa nerwowego. Dla ortopedy podstawowe znaczenie ma wiek, w którym wystąpiło zniekształcenie, oraz ocena rozwoju zniekształcenia w czasie. Leczenie nieoperacyjne jest nieskuteczne. Z kolei rodzaj leczenia operacyjnego uzależniony jest od stopnia zniekształcenia i wieku chorego. U małego dziecka samo wydrążenie stopy nie stanowi wskazania do leczenia operacyjnego, chyba że towarzyszy mu szpotawość i/lub ustawienie końskie. W takiej sytuacji wchodzi w grę odczepienie rozcięgna podeszwowe-go i mięśni pod nim leżących od guza piętowego, wydłużenie i transpozycja ścięgien, a u starszych -operacje kostne, np. osteotomia pięty według Dwy-era I, klinowa resekcja w obrębie śródstopia lub potrójna artrodeza stępu.

Podobne prace

Do góry