Ocena brak

Stopa płasko-koślawa

Autor /NowyChomik Dodano /11.01.2013

stopa płasko-koślawa; pes piano-valgus; typowe schorzenie statyczne rozwijające się na tle niestosunku masy ciała do wytrzymałości aparatu mięśniowo-więzadłowego kończyn dolnych. W zależności od stopnia nasilenia zmian patologicznych rozróżnia się cztery okresy schorzenia: 1) niewydolność mięśniowa — opadanie łuku podłużnego stopy i koślawe ustawienie pięty po obciążeniu. Stopa odciążona ma kształt prawidłowy; 2) niewydolność więzadłowa. Zniekształcenie nasila się przy obciążeniu, bóle .mięśniowo-więzadłowe. W tej fazie może powstać stopa płasko-koślawa przykurczona — na tle odruchu bólowego lub s. p.-k. zapalna — na tle odruchu naczyniowego (obrzęk, zaczerwienienie, ocieplenie), 3) utrwalenie s. p.-k. — trwałe odkształcenie łuków stopy, utrwalone zmiany strukturalne; 4) zesztywnienie stopy — zniekształcę-nie, często bezbolesne, chód upośledzony, męczący. S. p.-k. u dzieci do łat 5 (niewielki stopień zmian) — jest wynikiem niedostatecznego jeszcze rozwoju mięśni i nie jest zjawiskiem chorobowym, nie wymaga leczenia. Leczenie s. p.-k. zależy od okresu choroby. W pierwszym okresie istotne znaczenie mają ćwiczenia stóp, a zwłaszcza mięśni wewnętrznych stopy i gli-stowatych. Ważne jest noszenie wygodnego obuwia z obcasem Thomasa (podwyższenie wewnętrznej krawędzi obcasa), zwłaszcza jeśli współistnieje koślawość kolan. Zaleca się również unikanie przeciążania stóp. W okresie drugim — postępowanie jest podobne. Stosuje się również wkładki ortopedyczne podpierające sklepienie stopy i supinujące piętę. Mają one szczególne znaczenie w przypadku stopy zapalnej. Duży nacisk kładzie się na unikanie przeciążenia stopy, które pogłębia stan patologiczny. W przypadku stopy przykurczonej lub zapalnej wskazane jest niekiedy nawet okresowe pełne odciążenie, unieruchomienie, blokady. W okresie trzecim, leczenie nie jest już w zasadzie w stanie radykalnie poprawić stanu funkcjonalnego stopy. Wskazane jest jednak kontynuowanie ćwiczeń stopy, stosowanie wkładek odciążających do obuwia, unikanie przeciążenia. W okresie czwartym — postępowanie lecznicze zmierza do zmniejszenia dolegliwości przez stosowanie wkładek, odciążenia, fizykoterapię. Leczenie operacyjne ogranicza się najczęściej do resekcji stawów, w których lokalizują się zmiany zniekształcające i największe dolegliwości.

Podobne prace

Do góry