Ocena brak

Staw kolanowy

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Deficyt wyprostu. Chory leży na plecach. Stosuje się dwie pozycje wyjściowe do badania. W pierwszej staw biodrowy zginamy do kąta 90°. Jedną ręką wykonujemy nacisk na kolano wzdłuż długiej osi uda w kierunku proksymalnym dla ustabilizowania miednicy. Drugą ręką chwytamy goleń w okolicy nadkostkowej i wykonujemy bierny ruch prostowania stawu kolanowego kolejno w sposób powolny i szybki (faza powolna i faza szybka). Mierzymy kąt uzupełniający, zawarty między osią długą goleni a przedłużeniem osi uda (ryc. 6.34). Kąt ten określany jest jako „kąt podkolano-wy” (Kutz, Reimers).

Druga pozycja to badanie z wyprostem stawu biodrowego. Golenie znajdują się poza krawędzią stołu. Przyciskamy jedną ręką obwodowy odcinek uda do podłoża, drugą prostujemy staw kolanowy, trzymając goleń w okolicy nadkostkowej lub stopę.

Badanie wartości „kąta podkolanowego” jest powszechnie uznanym testem wykrywającym obecność skrócenia mięśni tylnej grupy uda (mm. dwugłowy uda, półbłoniasty, półścięgnisty i smukły) i określającym ich stan dynamiczny. Test ten jest przydatny w ocenie skrócenia mięśni o innej etiologii niż postać spastyczna mpd. Poprzez ustabilizowanie miednicy test ten daje bardziej wiarygodne wyniki niż uzyskane badaniem w pozycji wyprostu stawu biodrowego, w którym miednica „pociągana” przez skrócone mięśnie wykonuje ruch obrotowy (tyłopochylenie), co zbliża przyczepy bliższe i dalsze badanych mięśni i maskuje obecność ich skrócenia (ryc. 6.36).

Deficyt zginania. Chory leży na plecach. Ruch zginania wykonujemy w dwóch fazach. Faza powolna polega na biernym zgięciu kolana z pozycji wyprostnej z towarzyszącym zgięciem biodra. Jedną ręką obejmujemy stopę, podczas gdy druga stabilizuje udo strony przeciwnej (ryc. 6.37a). W badaniu fazy szybkiej jedną ręką zginamy gwałtownie udo, podczas gdy drugą, obejmującą goleń, zginamy goleń (ryc. 6.37b). Wywołany w ten sposób odruch na rozciąganie mięśnia prostego uda, w przypadku istnienia jego spastyczności ogranicza zakres ruchu zginania stawu kolanowego. Wartość deficytu zginania stanowi kąt zawarty między długą osią uda i goleni.

Podobne prace

Do góry