Ocena brak

Stanowiska i związane z nimi kompetencje w przedsiębiorstwie

Autor /Nortug Dodano /20.03.2013

Wraz ze zmianami strukturalnymi dokonującymi się w gospodarce pojawiają się nowe rodzaje stanowisk lub też poprzednio znanym stanowiskom nadaje się nowe, a czasami rozszerzone znaczenie, co jest widoczne w ogłoszeniach prasowych. Kilka z nich zostanie omówione.

Organizator przedsiębiorstwa tworzy organizacyjne przesłanki (warunki) do urzeczywistnienia celów przedsiębiorstwa. Czynności organizatora przedsiębiorstwa obejmują ustalenie oraz kształtowanie organizacyjnej struktury i przebiegu pracy zgodnie z planami przedsiębiorstwa, w którym jest zatrudniony. Jego obszar działania obejmuje zarówno podaż, jak i popyt, ustala kierunki działania (wytyczne) dla dopływu towarów, terminy realizacji sprzedaży i podział zatrudnienia, kieruje transportem towarów do klienta (np. terminy odjazdów).

Przy restrukturyzacji zakładu z wieloma miejscami lokalizacji organizator:

-    sporządza wytyczne dla planu zarówno całego przedsiębiorstwa, jak i planów cząstkowych dla poszczególnych, dających się wydzielić obszarów tego przedsiębiorstwa;

-    opracowuje plany oraz środki zaradcze, które koordynuje i omawia z kierownictwem;

-    przy błędach koordynacyjnych poszczególnych działów bada ogniwa sieci struktury informacyjnej, a następnie opracowuje i przedstawia propozycje poprawy sieci komunikacyjnej wewnątrz przedsiębiorstwa;

-    przygotowuje i podejmuje decyzje w odniesieniu do nowych celów przedsiębiorstwa;

-    przeprowadza ogólne zmiany organizacyjne oraz szkolenie pracowników.

Wymagania stawiane osobom (kandydatom) na takie stanowisko: umiejętność logiczno-analitycznego myślenia, samodzielność, talent organizacyjny, łatwość nawiązywania kontaktów.

Dyrektor finansowy marketingu jest odpowiedzialny za rozpracowywanie rynku finansowego oraz inwestowanie własnego kapitału firmy.

Działalność ta koncentruje się w dwóch dziedzinach:

1)    rynku papierów wartościowych o ustalonym dochodzie (na przykład emisja rządowych bonów skarbowych i obligacji oraz komercyjnych instrumentów finansowych),

2)    finansów - w zakresie handlu oraz wewnętrznej struktury firmy.

Menedżer ten nadzoruje działalność szefa działu inwestycji i kontrolera finansowego oraz bierze udział w zatrudnianiu pracowników działu inwestycyjnego. Pracują dla niego pracownicy bezpośrednio zajmujący się działalnością handlową na opisanych rynkach.

Dyrektor finansowy marketingu ustala kierunki handlu, poziom ryzyka i przeprowadza analizę zdarzeń zezwalającą na ustalenie następnych kroków. Ma to na celu zabezpieczenie działań giełdowych firmy (w zakresie handlu surowcami, półproduktami i innymi towarami na światowych giełdach towarowych).

Osoba na tym stanowisku powinna mieć wykształcenie wyższe ekonomiczne lub finansowe oraz doświadczenie zawodowe zdobyte na ogół w banku lub na giełdzie, rzadziej w przedsiębiorstwie zajmującym się inwestycjami w papiery wartościowe.

Wymagane cechy to szybkość decyzji, chęć pracy w zespole fachowców, kreatywność i „fantazja finansowa” zezwalająca na tworzenie strategii inwestycyjnej. Szybkość działania wymaga nieprzeciętnej zdolności do komunikowania się i umiejętności przekazywania informacji i wiedzy.

Dyrektor do spraw badań i rozwoju to jedno z kluczowych stanowisk w firmie, osoba zajmująca je odpowiada za całość spraw związanych z opracowaniem planów rozwoju przedsiębiorstwa. W przypadku dużych organizacji działania te obejmują zarówno procesy produkcyjne, inwestycyjne, jak i nadzór nad ośrodkami naukowo-badawczymi i technicznymi. Główne obowiązki dyrektora do spraw badań i rozwoju obejmują:

-    nadzór nad przygotowaniem średnio- i długoterminowych planów rozwoju przedsiębiorstwa;

-    inicjowanie, organizowanie oraz nadzór nad nowymi projektami naukowo-badawczymi;

-    określanie sposobów wprowadzania nowych procesów technologicznych;

-    prace nad projektami nowych produktów, zastosowaniem nowych urządzeń i materiałów;

-    śledzenie i studiowanie osiągnięć w kraju i za granicą w dziedzinie nowych rozwiązań i technologii;

-    nawiązywanie kontaktów handlowych i podpisywanie kontraktów;

-    obserwację i kontrolę aktualnie stosowanych procesów technologicznych;

-    zachęcanie pracowników do prac badawczych mających na celu usprawnienie, zwiększanie produktywności i efektywności przedsiębiorstwa;

-    pobudzanie, wspomaganie i kierowanie opracowywaniem nowych produktów dla potrzeb rynku krajowego i zagranicznego;

-    współpracę z działami handlowymi i marketingu w celu zbierania informacji niezbędnych do opracowywania nowych programów, projektów i produktów uwzględniających aktualne i przyszłe potrzeby rynku;

-    śledzenie kierunków działania konkurencji;

-    kierowanie i nadzór nad planami inwestycyjnymi firmy;

-    prowadzenie spraw związanych z rejestracją i uzyskiwaniem zezwoleń na wprowadzenie produktów na rynek;

-    prowadzenie bieżącej sprawozdawczości i kontroli pracy swojego działu.

Osoby zatrudnione na tym lub podobnych stanowiskach powinny zwykle mieć:

-    wykształcenie wyższe, często w zakresie nauk technicznych;

-    zdolności kierownicze i kilkuletni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

-    staż pracy w przemyśle;

-    doświadczenie w dziedzinie technologii i wdrażania do produkcji nowych wyrobów;

-    zdolności organizacyjne i handlowe.

Kontroler do spraw inwestycji jest odpowiedzialny za finanse instytucji, dotyczy to:

-    sterowania finansowaniem nowych inwestycji,

-    zarządzania portfelem inwestycji,

-    rozwoju innowacyjnych strategii,

-    oceny finansowego ryzyka związanego z operacjami handlowymi i na giełdzie.

Wraz ze wzrostem (rozwojem) firmy menedżer powinien zatrudnić kontrolera-asystenta. Do zadań kontrolera do spraw inwestycji należy:

-    rozwijanie, nadzorowanie i koordynowanie systemów wewnętrznej kontroli finansowej;

-    prezentowanie istotnych rezultatów finansowych kadrze kierowniczej instytucji, popierając w ten sposób tworzenie procesów decyzyjnych;

-    nadzorowanie raportów do instytucji podatkowych, ZUS, firm ubezpieczeniowych itp., np. biznesplanów do banku przy ubieganiu się o kredyty bankowe.

Wymagania stawiane osobom zatrudnianym na tym stanowisku to:

-    wyższe wykształcenie ekonomiczne (o specjalizacji: finanse, bankowość);

-    kilkuletni staż pracy na polskim rynku finansów;

-    zdolność do samodzielnego rozwoju;

-    umiejętność konstruowania i rozwijania myśli koncepcyjnej;

-    umiejętność wprowadzania w życie strategii inwestycyjnych, lokaty kapitału;

-    łatwość komunikowania się i nawiązywania kontaktów w środowisku pracy i poza nim;

-    zdolności kierownicze i organizacyjne;

-    umiejętność myślenia oryginalnego i kreatywnego;

-    biegła znaj omość j ęzyka angielskiego lub innych j ęzyków obcych.

Specjalista do spraw przetwarzania danych (specjalista ds. informatycznych) odpowiada za kontrolę i serwis systemów informatycznych funkcjonujących w danej firmie.

Zadania osoby na tym stanowisku są następujące:

-    instalowanie oprogramowania standardowego;

-    wdrażanie nowych programów informatycznych;

-    prowadzenie stałego nadzoru nad sprawnym działaniem sprzętu komputerowego i oprogramowania;

-    pomaganie użytkownikom (pracownikom), którzy pracują na danym sprzęcie komputerowym i rozwiązywanie występujących problemów;

-    odpowiadanie na pytania dotyczące działania programów bądź urządzeń im towarzyszących;

-    szkolenie użytkowników w zakresie różnych programów oraz elektronicznych urządzeń biurowych;

-    przeprowadzanie modyfikacji programów aplikacyjnych;

-    analizowanie działania systemów oraz zajmowanie się sprawami związanymi z prawidłowym działaniem systemów telekomunikacyjnych;

-    sporządzanie zaleconych raportów i sprawozdań;

-    opracowywanie udoskonaleń w systemach oraz programach w celu uzyskania sprawniejszego przepływu informacji.

Od osób pracujących na takich stanowiskach wymagane są:

-    kilkuletni staż pracy w dziedzinie „obsługi informatycznej” przedsiębiorstwa,

-    dobra znajomość pracy systemów przekazywania informacji,

-    wykształcenie informatyczne lub techniczne,

-    umiejętność przekładania informacji typowo technicznych na język zrozumiały dla

osób nie będących specjalistami.

Specjalista w zakresie oprogramowania (software) lub sprzętu komputerowego (hardware). Dobry specjalista w dziedzinie oprogramowania i sprzętu komputerowego ma głęboką wiedzę o „swoim” produkcie i wie, jaki wpływ na jego funkcjonowanie mają inne produkty.

Osoba na tym stanowisku wspiera akwizycję własnej firmy (obsługa przedsprzedażna produktu), jeżeli natomiast wspiera działania klienta w fazie wdrożenia zakupionego produktu (obsługa posprzedażna), to musi być specjalistą pomagającym użytkownikom zakupionych wyrobów przy powstających problemach (awariach).

Funkcję tę mogą pełnić technicy elektronicy, informatycy, ale często też, szczególnie w zakresie oprogramowania, ekonomiści lub specjaliści innych kierunków używający danego oprogramowania jako branżowego. Specjalista w zakresie programowania jest w stanie zrozumieć problem użytkownika, uspokoić go, postarać się o szybką diagnozę i błyskawicznie ustalić możliwości rozwiązania problemu. Powinien posiadać zdolności retoryczne i dydaktyczne oraz umiejętność podejmowania szybkiej i autorytatywnej decyzji. Przyjazne podejście do roztargnionego użytkownika to najważniejsza cecha osoby na tym stanowisku.

Przykład struktury organizacyjnej

Kierowanie przedsiębiorstwem oparte jest na strukturze organizacyjnej opisanej za pomocą schematu organizacyjnego i stanowi uzupełnienie części opisowej, która zawiera szczegółowe omówienie zakresu obowiązków każdej komórki organizacyjnej i stanowiska.

System zarządzania przedsiębiorstwem wynika między innymi z:

-    przyjętych zasad zarządzania,

-    charakteru produkcji,

-    stopnia mechanizacji i automatyzacji,

-    koncentracji produkcji w zakładzie,

-    stopnia kooperacji.

W przedsiębiorstwach państwowych w Polsce wprowadzony został w 1950 roku uchwałą Komitetu Ekonomicznego system liniowo-sztabowy jako jednolity system organizacyjny.

Schemat organizacyjny jest podstawą do określenia stopnia zależności i współpracy pomiędzy poszczególnymi komórkami organizacyjnymi zakładu. Na rysunku zamieszczono przykład schematu organizacyjnego przedsiębiorstwa o skomplikowanej strukturze organizacyjnej z uwagi na szczególny charakter produkcji, jakim jest górnictwo węglowe.

W schemacie organizacyjnym w części produkcyjnej wyróżnia się między innymi komórki przygotowujące na żądanie dyrekcji, opracowane zagadnienia związane na przykład z:

-    programem przygotowania produkcji,

-    niezbędnymi i planowanymi inwestycjami,

-    zapewnieniem bezpieczeństwa pracownikom w przypadku wystąpienia zagrożeń: tąpaniami, pożarami, wypływem gazów lub wody.

Komórki te funkcjonują przy dyrektorze zakładu lub naczelnym inżynierze, jako pierwszym zastępcy dyrektora.

Inne komórki, kierowane jednoosobowo, są to oddziały ruchowe czyli produkcyjne, produkcji pomocniczej, usługowe wobec potrzeb produkcyjnych przedsiębiorstwa lub bezpieczeństwa ogólnego zakładu.

  Pion zarządu i pion kierowniczy

Pion zarządu są to wydzielone w strukturze organizacyjnej stanowiska:

-    dyrektora naczelnego;

-    naczelnego inżyniera (DT - rys. , poziom I);

-    głównego księgowego;

-    zastępcy dyrektora ds. ekonomicznych;

-    zastępca dyrektora ds. pracowniczych.

Zadaniem osób obsadzających stanowiska w zarządzie jest:

-    dozorowanie, czyli bieżąca kontrola przebiegu produkcji w podległych im działach;

-    zastępowanie odpowiednich osób kierownictwa poziomów wyższych w czasie ich nieobecności;

-    wydawanie poleceń osobom ze stanowisk poziomu II;

-    kontrolowanie realizacji wydanych poleceń służbowych.

W pionie kierowniczym, produkcyjnym (rys. , - poziom II), wyróżnia się działy:

-    głównego inżyniera do spraw produkcji (TG-1),

-    głównego inżyniera górniczego (TG-2),

-    kierownika działu mierniczo-geologicznego (TMG),

-    głównego inżyniera wentylacji (TW),

-    głównego inżyniera inwestycji (TI),

-    głównego inżyniera energomaszynowego (TM),

-    głównego inżyniera jakości produkcji i zbytu (TJP).

Pion wykonawczy

W pionie wykonawczym znajdują się następujące działy (rys., poziom V):

-    związane z produkcją górniczą oddziały:

•    wydobywcze,

•    przygotowawcze,

•    transportu poziomego,

•    podsadzki,

•    przebudów i likwidacji,

•    montażu obudów zmechanizowanych;

-    związane z produkcją oddziały mechaniczne:

•    maszyn przodkowych,

•    robót przygotowawczych,

•    maszynowy montażu przebudów i likwidacji,

•    urządzeń szybowych urządzeń wydobywczych i szybów,

•    urządzeń mechanicznych powierzchniowych;

-    związane z produkcją oddziały elektryczne:

•    elektryczne i telekomunikacji,

•    urządzeń elektrycznych pozaprzodkowych i powierzchni;

-    związane z przeróbką mechaniczną oddziały przeróbki:

•    kruszarnie,

•    sortowania,

•    przebierczy,

•    laboratorium,

•    ekspedycji.

Pozostałe oddziały w przedsiębiorstwie

Zakres prac pozostałych, nie wymienionych tu pionów, jest ważny, ale nie wymaga szczegółowego opisu w niniejszym opracowaniu. Działy dyrektora do spraw ekonomicznych oraz pracowniczych swoją strukturą zbliżone są do innych pionów przedsiębiorstwa. Istotny natomiast dział księgowy został już wcześniej przedstawiony.

Podobne prace

Do góry