Ocena brak

Stanisław Wyspiański (1869 — 1907)

Autor /Albinos Dodano /04.06.2013

Urodził się i zmarł w Krakowie. Rozpoczęte w rodzinnym miąście studia malarskie kontynuował za granicą. W pierwszych latach po powrocie do Krakowa zajmował się głównie twórczością plastyczną. Tworzył projekty witraży i polichromii, np. w kościele Franciszkanów w Krakowie, malował portrety, zajmował się grafiką. Nawiązał współpracę z redagowanym przez S. Przybyszewskiego modernistycznym pismem „Życie’', pierwszy w Polsce zwrócił uwagę na stronę graficzną czasopisma. W r. 1902 został docentem krakowskiej ASP.

Na scenie teatru krakowskiego debiutował Wyspiański w r. 1898 dramatem Warszawianka. Oprócz tego utworu do wcześniejszych jego prób dramaturgicznych należą: Legenda 1 (1898), Meleager (1899), Protesilas i Laoda-mia (1899), Lelewel (1899), Legion (1900). W roku 1901 pisze Wyspiański Wesele, w r. 1903 Wyzwolenie, w 1904 Akropolis. Tematykę współczesną podejmuje w Klątwie (1899) i Sędziach (1907). Z innych jego dramatów należy wymienić: Bolesław Śmiały (1903), Legenda II (1904), Noc listopadowa (1904), Skałka (1906), Powrót Odysa (1907). Pisał także Wyspiański wiersze oraz epicko-wizyjne rapsody historyczne, np. Bolesław Śmiały (1900), Kazimierz Wielki, (1900) i inne. Zajmował się także tłumaczeniami: Cyd P. Cor-neille’a i Zaira Woltera.

Prziez kilka lat współpracował Wyspiański z teatrem krakowskim. Zajmował się inscenizacją i scenografią. Swoje poglądy na sztukę teatralną wyłożył w studium o Hamlecie Szekspira.

Wyspiański pochowany jest w grobach zasłużonych w kościele na Skałce w Krakowie.   

Do góry