Ocena brak

Sprawa robotnicza. Socjalizm

Autor /Zefiryn Dodano /10.05.2012

 

W drugiej połowie XIX wieku poprawia się sytuacja ekonomiczna robotników.

Sytuacja sprawy robotniczej w Wielkiej Brytanii: + 1848 – ruch czartystów załamał się + związki zaczęły grupować tylko robotników wykwalifikowanych + 1858 – zaczynają powstawać rady między-związkowe, miały one ogromną siłę, dlatego, aby ułagodzić robotników w 1867 przeprowadzono drugą reformę wyborczą, która rozszerzyła prawo wyborcze na szerokie koła średniego i drobnego mieszczaństwa + nie doszło na terenie Wielkiej Brytanii do zjednoczenia partii robotniczej.

Sytuacja sprawy robotniczej we Francji: + bano się robotników, ale Napoleon III postanowił skorzystać z ich poparcia + 1862 – pozwolono jechać robotnikom na wystawę londyńską + 1864 – została zniesiona ustawa La Chapeliera z 1791, odtąd robotnicy mogli się zrzeszać.

Sytuacja sprawy robotniczej w Niemczech: + do 1862 istniały tylko oświatowe związki robotnicze + ogromnym powodzeniem cieszyły się poglądy Hermana Schultze-Delitzscha, który poprawę robotników wiązał z zakładaniem spółdzielni + później wśród robotników popularność zdobył Ferdynand Lassalle, który głosił potrzebę demokratycznych wyborów

+ 1863 – Lassalle tworzy Powszechny Niemiecki Związek Robotniczy, jednak należały do niego tylko pruskie partie + 1869 – zjazd w Eisenach, na którym August Bebel i Wilhelm Liebknecht doprowadzają do zjednoczenia delegatów związków południowoniemieckich i saskich (byli oni poza partią Lassalla), powstaje w ten sposób pierwsza marksistowska partia robotnicza pod nazwą Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza.

W Związku Komunistów nastąpił rozłam, ponieważ część członków chciała rewolucji w Niemczech, na co nie chciał się zgodzić Marks i Engels. Przenieśli się oni do Kolonii, ale tam władze pruskie zlikwidowały ten komitet, zwany komitetem kolońskim w 1852. W tym samym roku rozwiązał się Związek Komunistów w Londynie.

Ważnym wydarzeniem było spotkanie robotników francuskich z angielskimi podczas wystawy w Londynie w 1862. Jednak dopiero 28 września 1864 odbył się mityng robotników różnych narodowości w hali Św. Marcina w Londynie, na którym uchwalono utworzenie Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników, czyli I Międzynarodówka. Status międzynarodówki opracował Marks, który reprezentował robotników Niemiec, Holandii i Rosji.

Status I Międzynarodówki: + nawiązanie do „Manifestu komunistycznego” z 1848 + wezwanie wszystkich proletariuszy z różnych krajów do łączenia się + wyzwolenie klasy robotniczej powinno być dokonane przez nią samą + organizacja międzynarodówki była demokratyczna + władzą naczelną miał być corocznie zwoływany kongres delegatów, który ze swego grona powoływał komitet generalny + siedzibą kongresu miał być Londyn + podkreślał konieczność walki politycznej + zniesienie stałego wojska + żądanie przywrócenia niepodległości Polsce

Pierwszy kongres międzynarodówki odbył się 3-8 września 1866 w Genewie. W łonie międzynarodówki toczono walkę z proudhonizmem, który miał licznych zwolenników wśród robotników francuskich.

Drugi kongres międzynarodówki odbył się 2-8 września 1867 w Lozannie. Na nim proudhoniści przegłosowali zalecenie stowarzyszeń produkcyjnych jako najlepszy środek poprawy doli robotników. Komitet generalny stanął wobec innych ruchów odśrodkowych jak trade-unistów brytyjskich, którzy byli gotowi do kompromisu z liberałami i zwolenników Bakunina, który nie stworzył własnej koncepcji, ale kierował się ku anarchizmowi Proudhona i odrzucał wszelki polityczny ucisk.

Trzeci kongres międzynarodówki miał miejsce 6-19 września 1868 w Brukseli, poniósł tam porażkę Bakunin oraz proudhoniści.

IV kongres odbył się w Bazylei w dniach 6-11 września 1869. Po raz pierwszy uczestniczyły w nim Stany Zjednoczone. Wezwał on do robotników do tworzenia związków zawodowych i łącznia się w organizacje ogólnopaństwowe. Po raz kolejny przegrał na nim Bakunin, który w 1868 założył Międzynarodowe Przymierze Demokracji Socjalistycznej, mającej być częścią Międzynarodówki, a w rzeczywistości zmierzające do jej opanowania.

W 1867 Marks wydał pierwszy tom „Kapitału”.

Podobne prace

Do góry