Ocena brak

Sosna himalajska

Autor /Apolinary Dodano /02.02.2012

Wygląd: Wiecznie zielone drzewo szpilkowe z luźną koroną, początkowo dość regularnie okółkowo rozgałęzione, co powoduje, że u młodych drzew korona wydaje się bardzo rzadka.

Gałęzie po zgrubieniu rozpościerają się nieco mniej regularnie i coraz szerzej, Dorasta do 50 m wysokości, zwykle jednak mniej. Kora bardzo cienka, początkowo gładka i szarobrunatna, później z delikatnym wzorem spękań i bruzd. Pędy początkowo jakby oszronione, ale nagie, żółtawozielone albo brunatne. Pączki o długości około 6 mm, nieco zaostrzone o stożkowatym kształcie okrywają po-długowato-łancetowate łuski.

Szpilki zebrane po pięć w pęczkach na krótko-pędach, na pędach wiodących raczej prosto wzniesione, poza tym zawsze zwisające. Długie na 8-20 cm. bardzo giętkie i miękkie, z przodu zaostrzone, na brzegu nieco szorstkre, szarozielone lub bladozielone, z daleka niekiedy wydają się mieć barwę niebieskawo-zieloną.

Kwiaty męskie zwykle licznie zebrane u nasady młodych pędów.

Szyszki żeńskie po dojrzeniu bardzo duze, o długości do 15-25 cm. a w szerokości - w stanie otwartym - nawet do 10 centymetrów, Łuski szyszek podłużnie bruzdkowane, na szczycie zawsze powleczone przejrzystą lub białawą żywicą. Puste szyszki mogą pozostawać na drzewie przez wiele lat.

Występowanie: Sosna himalajska pochodzi z Afganistanu i Nepalu, gdzie w Himalajach zasiedla strefę leżącą od 2000 do 4000 m n.p.m. Od dziesiątków lat jest ona dość często sadzona w parkach i ogrodach jako drzewo ozdobne i nałeży do najczęściej używanych azjatyckich gatunków sosny.

Okres kwitnienia: Od kwietnia do maja.

Uwagi ogólne: Z powodu bardzo luźnej, „otwartej" formy wzrostu sosna himalajska (botanicznie cytowana również pod nazwami Pinus excel$a albo Pinus griffithifj nie może być pomylona z żadnym innym gatunkiem sosny, chociaż zachodzi pewne podobieństwo do innych gatunków.

W ogóle gatunki rodzaju Pinus tworzą wśród drzew szpilkowych godną uwagi grupę, Żaden inny rodzaj nie ma aż tylu gatunków - na świecie znanych jest 80 gatunków sosen, z których większość występuje nie w Azji. lecz w podzwrotnikowej Ameryce. Sosny są poza tym najstarszymi drzewami świata, flekordzist-ką jest rosnąca w górach Kalifornii (Wfrte Mountains w Sierra Nevada) sosna oścista (Pinus aristala), u które) na podstawie pomiarów słojów rocznych stwierdzono wiek do 4700 lal. Jest ona starsza niz drzewa mamutowe. które uchodzą wśród drzew za Matuza-lemów. W przeciwieństwie do szyszek jodeł i daglezji nie można u sosen jednoznacznie rozróżnić poszczególnych typów łusek (łuski nasienne, łuski okrywające).

Praktycznie cała szyszka składa się ze zgrubiałych łusek nasiennych, które u niektórych gatunków rozwijają srę w bardzo masywne twory, u innych natomiast tworzą tylko wąskie dachówkowate luseczki.

Podobne prace

Do góry