Ocena brak

SKOWROŃSKI Zdzisław

Autor /jota11 Dodano /29.03.2012

SKOWROŃSKI Zdzisław, ur. 21 III 1909 w Samborze pod Lwowem, zm. 30 X 1969 w Warszawie, dramatopisarz, scenarzysta filmowy. Ukończył prawo na UJ (1935). Brał udział w wojnie obronnej 1939, resztę wojny przebył w obozach jenieckich, w Arnswaldzie i Grossborn. Tu wraz z L. Kruczkowskim i J. Słotwińskim należał do organizatorów amatorskiego teatru obozowego (zw. Teatrem Symbolów), prowadził jego kronikę, dokonywał scen. adaptacji. Od 1947 w Warszawie, kierownik lit. teatrów: Syrena, Nowej Warszawy, Klasycznego oraz Zespołu Film. „Iluzjon". Sukces przyniosły mu już pierwsze komedie, pisane wespół z J. Słotwińskim, m. in. Imieniny pana dyrektora (1954); samodzielnie napisał m. in. Maturzystów (1955) - sztukę podejmującą aktualne problemy wychowawcze i pokoleniowe, Kuglarzy (1960) - satyrę na hochsztaplerów czerpiących zyski z pseudospoł. działalności, W czepku urodzoną (1967). Był jednym z twórców sztuki telewizyjnej jako odrębnego rodzaju widowiska. Gł. osiągnięcia S. w tej dziedzinie to Mistrz (1964) - hołd złożony sztuce aktorskiej, Dekret (1967), Notes (1968). Sięga w nich S. do trudnych okresów w życiu nar. (wojna, przemiany społeczno-ustrojowe po wyzwoleniu, bezrobocie w Polsce międzywojennej), ukazując je w świetle losu pojedyńczego człowieka i w powiązaniu z problematyką moralną; uznanie zdobył zwł. Mistrz (spektakl w reż. J. Antczaka), pośm. nagroda państw. I st. (1970). Ponadto S. był autorem bądź współautorem wielu scenariuszy film., jak np. Kapelusz Pana Anatola (1957), Hrabina Cosel wg J.I. Kraszewskiego (1968), Kopernik - z J. Broszkiewiczem (1973).

Dramaty, wybór, wstęp i oprac. S. Kuszewski, W. 1974.

Podobne prace

Do góry