Ocena brak

SKIERSKI KAZIMIERZ ZENON

Autor /Bosman Dodano /10.04.2012

SKIERSKI KAZIMIERZ ZENON, ur. 18 I 1908 w Piotrkowie Kujawskim, zm. 20 V 1961 we Włocławku, powieściopisarz i nowelista. Ukończył polonistykę na Uniw. Pozn. 1930, studiował też historię sztuki. Nauczyciel gimn. we Włocławku i Kartuzach oraz na kursach w więzieniu włocławskim, od 1934 mieszkał w Warszawie, pracował od 1937 w Pol. Radiu. Walczył we wrześniu 1939, uciekł z niewoli. Od 1940 czł. organizacji konspiracyjnej Jutro Polski Niepodległej, red. tygodnika o tej nazwie i szef wydawnictwa organizacji. Uczestniczył w powstaniu warsz. jako redaktor i reporter radiowy. Po ucieczce z transportu niem. przebywał w Krakowie. W 1948 powrócił do Warszawy. Zmarł podczas wieczoru autorskiego. Debiutem książkowym S. była Sztuka umierania (1946), zbiór nowel z lat 1943-44 o tematyce okupacyjnej, do której S. wracał jeszcze parokrotnie, w powieści Głodne żywioły (1948), zbiorze opowiadań Świadkowie ziemi (1955) oraz powieści o powstaniu warsz. Powstaną synowie ognia (1961). We wszystkich tych utworach problematyka dobra i zła rozpatrywana jest jako najistotniejszy aspekt doświadczeń wojennych. Również cykle powieściowe - Głos wielu wód (U przystani 1948, Jemioła dojrzewa 1954, a także Nieurodzaj 1946), luźno związane fabularnie powieści z okresu międzywojennego, ukazujące przeżywanie się moralne epoki, i Księga rodzaj u (Poranek 1955, Drzewo wiadomości 1957, Napój miłosny 1960 - klas. powieść rozwojowa, przedstawiająca dojrzewanie psych, bohatera) - są zdominowane przez problematykę moralną o metafizycznej, chrześc. inspiracji. S. jest ponadto autorem powieści biogr. o J. Chełmońskim Barwa światła (1954).

Podobne prace

Do góry