Ocena brak

SEMANTYKA

Autor /truchtacz Dodano /13.11.2012

 

SEMANTYKA (gr. semantikós = oznacza­jący) ang. semantics; fr. la semantique; nm. Semantik, Bedeutungslehre, Zeichenlehre

Termin la semantique wprowadził M. Breal (1883, 1897), który wskazywał na jego grecki odpowiednik: semantike techne (= na­uka o znaczeniach), przeciwstawny fonety­ce (= nauka o dźwiękach mowy); samą se­mantykę traktował jako dział semiotyki, będącej z kolei częścią językoznawstwa.

Współcześnie terminu tego używa się w dwóch, a nawet trzech znaczeniach (/3/ — semantyka lingwistyczna), zasadniczo zgodnych z jego rozumieniem przez Breala.

  1. W szerszym znaczeniu; ogólna teoria -^ znaku; -^ semiotyka.

  2. W węższym znaczeniu: jeden z dzia­łów -^ semiotyki (obok -^ syntaktyki i -^ pragmatyki), zajmujący się badaniem rela­cji między znakami a tym, do czego się one odnoszą, takimi jak —> oznaczanie (1), denotowanie (-^ denotacja /1 /), konotowanie (—> konotacja), stosunek —> pra­wdziwości (1).

  3. Semantyka lingwistyczna, czyli semazjologia — dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrazów w językach naturalnych; bada znaczenia słów w tych językach w ujęciu bądź synchroni­cznym, bądź diachronicznym (historia znaczeń wyrazów).

SEMAZJOLOGIA (gr. semasia = dawa­nie znaku + logos = słowo, nauka) ang. semasiology; fr. semasiologie; nm. Semasiologie syn.-^ Semantyka (3) lingwistyczna.

Podobne prace

Do góry