Ocena brak

Sejm i Senat w źródłach prawa RP

Autor /agisgulge Dodano /05.05.2007

Sejm i Senat pełnią szczególną rolę w polskim systemie źródeł prawa. Artykuł 87 konstytucji klarownie wylicza akty normatywne, które zaliczane są do owego systemu. Jednakże w artykule tym nie zostały wymienione osobliwe akty prawne, które również zaliczane są do źródeł prawa. Akty te to uchwały regulaminowe Sejmu i Senatu. Zadania stawiane przed regulaminami parlamentarnymi przedstawione zostały w artykule 112 konstytucji. Wykazanie miejsca, znaczenia oraz rangi tych szczególnych uchwał w systemie źródeł prawa w Polsce stanowi przedmiot mojej pracy. Mój wywód został oparty na komentarzu do konstytucji prof. Leszka Garlickiego.
Przedmiotem regulaminów parlamentarnych jest określenie organizacji i funkcjonowania izb oraz obowiązków i praw przysługującym ich członkom. Istotne jest również uregulowanie stosunków poszczególnych izb z innymi organami państwa lecz tylko w zakresie funkcji jakie parlament wykonuje. W tej uchwale został unormowany także tryb udzielania przez izbę informacji na temat działalności izby. Wyżej wymieniona materia regulaminowa jest swoistą konkretyzacją artykułu 112 konstytucji. Drugim jakże istotnym zadaniem regulaminu jest uzupełnianie przepisów konstytucji. Dokonuje się to poprzez określenie odrębności w toku legislacyjnym w sprawie projektu oznaczonego jako pilny.
Przytoczone wyżej czynniki świadczą o wykonawczym charakterze regulaminu względem konstytucji co sprawia, że związek pomiędzy tymi dwoma aktami normatywnymi jest bardzo ścisły.
Analizując miejsce regulaminu w systemie źródeł prawa osobliwym czynnikiem jest forma jaką on przybiera w systemie prawa. Praktyka konstytucyjna utrwalila zasadę, iż izby nadają swemu regulaminowi formę uchwały a nie ustawy. Taka a nie inna forma regulaminu ma również uzasadnienie nie tylko praktyczne, choć sama konstytucja nie tworzy obowiązku nadania regulaminowi formy uchwały. Za formą uchwały przemawia także wykładnia językowo-logiczna a nawet funkcjonalna i systemowa. Wynika to z zasady autonomii regulaminowej izb, która została wywiedziona z przepisów konstytucji poprzez Trybunał Konstytucyjny. Jako, że regulamin danej izby dotyczy wyłącznie tej izby można by uznać za niestosowne gdyby w rozpatrywaniu regulaminu np. Sejmu brał udział kolejno Senat i prezydent gdyby miał on przyjąć formę ustawy. Kolejnym czynnikiem promującym formę uchwały jest swobodniejsza możliwość ustanowienia środków dyscyplinujących posłów bądź senatorów. Do autonomii regulaminowej i środków dyscyplinujących jako postulatów ?za? formą uchwały zaliczyć można także łatwiejszą procedurę inicjatywy uchwałodawczej. Izba w swym regulaminie może samoistnie określić podmioty, którym przysługuje to prawo. W przypadku ustawowej formy regulaminu krąg podmiotów z prawem inicjatywy ustawodawczej jest ściśle określony w 118 artykule konstytucji.

Podobne prace

Do góry