Ocena brak

SĘDZICKI FRANCISZEK

Autor /jota11 Dodano /28.03.2012

SĘDZICKI FRANCISZEK, ur. 11 III 1882 w Rotembarku pod Kościerzyną, zm. 19 IV 1957 w Gdańsku, kaszubski pisarz i publicysta. Wiedzę zdobytą w niem. gimnazjum w Kościerzynie uzupełniał przez samokształcenie i uczestnictwo w pol. życiu społ.-kult. i politycznym. W 1906-11 współpracował z A. Majkowskim w Kościerzynie, m. in. jako sekretarz miejscowego TCL i współred. „Gryfa", 1912-14 pracował w wydawnictwie W. Kulerskiego w Grudziądzu. Po I wojnie świat, redagował liczne dzienniki pol., kolejno w Starogardzie, Toruniu, Chojnicach („Lud Pomorski" z dod. literacko-regionalnym „Niwa Pomorska" 1926-27), w Sopocie (mies. lit.-artyst. -» „Fale" 1927-28) i w Gdańsku, gdzie przebywał po 1929. W czasie okupacji niem. ukrywał się w rodzinnych okolicach, współpracując z ruchem oporu. W 1945-54 pracował w Bibl. Miejskiej w Gdańsku.

W twórczości lit., przeznaczonej gł. dla czytelnika lud., sięgał do kaszubskich pieśni, podań i obrzędów, a także do wydarzeń z historii regionu, umacniając pol. świadomość nar. wśród mieszkańców ziem północnych. Pisał pieśni i wiersze liryczne, ballady, wierszowane utwory epickie i satyr., zarówno w dialekcie kaszubskim, jak w pol. języku lit. (Dumki z kaszubskich pól 1911, Wiatr zawiał od pomorskich stron 1918, Godka o Januszu Skwierku 1923, Jaromar... powieść opisana wierszem 1928), opowiadania (Cień matki 1924, Jak Grzela Werock został cesarzem 1925, W walce o polskość Pomorza 1925), utwory scen. (szopka kaszubska W cudowną noc gwiazdkową 1928, Szumiało nompolsci morze 1939). Jako publicysta polemizował z programem —> „Zrzeszy Kaszebskiej" (Głos przestrogi. Kilka uwag w sprawie kaszubskiej 1936). Interesował się żywo miejscowym folklorem (Baśnie kaszubskie 1957, wyd. 2 1979). Nagroda lit. m. Gdańska (1951).

Jestem Kaszubą (wybór utworów), oprac, i wstęp L. Roppel, W. 1956. SFP (R. Górski); A. BUKOWSKI Regionalizm kaszubski, Poz. 1950; M. PELCZAR F.S., Roczn. Gd. 1956/57.

Podobne prace

Do góry