Ocena brak

SCHRONIENIE I ZAKŁADANIE OBOZU

Autor /pinezka Dodano /05.06.2014

Schronienie jest konieczne, by dać cień, zabezpieczyć przed wiatrem oraz deszczem i zapewnić ciepło. Sen i odpowiedni odpoczynek są niezbędne. Czas oraz wysiłek włożone w to. by schronienie było wygodne, sprawia, że zapewnienie sobie wytchnienia będzie łatwiejsze. Jeżeli jesteście ofiarami katastrofy samolotowej lub pojazd odmówił wam posłuszeństwa, to można się w nich schronić lub wziąć z nich materiały do budowy' schronienia. Jednak, gdy jest pożar lub istnieje niebezpieczeństwo, że wybuchną zbiorniki paliwa, z ratowaniem dobytku poczekajcie. aż ogień się wypali.

Jeżeli bez posiadania wyposażenia staliście się ofiarami wypadku, zostaliście wskutek nagłej mgły lub zapadnięcia ciemności unieruchomieni w nieznanym terenie, gdzie posuwanie się jest niebezpieczne, albo zmęczenie lub obrażenia nie pozwalają wam iść dalej, możecie być zmuszeni zastosować to, co zdołacie znaleźć na tę noc lub do czasu, gdy będziecie mogli lepiej rozejrzeć się w okolicy. W takim przypadku z radością powitacie praktycznie każdą osłonę od wiatru, deszczu i zimna. Jeżeli posuwanie się w dół zbocza górskiego wydaje się zbyt niebezpieczne, to zejście z grani w bok nawet na niewielką odległość pozwoli na usunięcie się z kierunku działania wiatru. Jeżeli nie ma jaskini czy szczeliny skalnej, która mogłaby stanowić schronienie, trzeba wykorzystać jakieś obniżenie terenu i ewentualnie podwyższyć jego ściany stosem kamieni. Trzeba tylko uważać, żeby takie konstrukcje były stabilne. Można użyć plecaka do ulepszenia osłony i trzeba ułożyć się po stronie zawietrznej.

Jeżeli jest jeszcze jasno, nie macie obrażeń, które ograniczałyby waszą sprawność fizyczną, oraz drogi nie przegradza strome urwisko czy inna przeszkoda, wtedy warto poszukać w pobliżu lepszych miejsc. Na obóz, w którym będziecie przebywać dłużej, powinniście znaleźć bezpieczne miejsce z wygodnym dostępem do rzeczy najpotrzebniejszych dla życia.

Gdzie założyć obóz?

Jeżeli jesteście na dużej wysokości w odkrytym terenie, to żeby znaleźć miejsce bardziej osłonięte trzeba zejść niżej, natomiast w terenie położonym nisko i wilgotnym będziecie musieli wspiąć si? wyżej, żeby znaleźć jakieś miejsce dosta-

MIEJSCA NIENADAJĄCE SIĘ POD OBÓZ

1.    Wierzchołki wzniesień wystawione na wiatr (trzeba zejść niżej i szukać schronienia po stronie zawietrznej).

2.    Dno doliny i głębokie obniżenia lerenu - mogą być mokre oraz w przypadku bezchmurnej nocy może się tam pojawić szron.

3.    Tarasowato ukształtowane zbocza wzniesień, gdyż grunt jest tam wilgotniejszy.

4.    Górskie odnogi, prowadzące w dól ku wodzie, często będące ścieżkami, którymi zwierzęta udąją się do wudopoju.

tecznic suche. Trzeba szukać miejsca osłoniętego od wiatru lub wzniesienia gruntu, które nie będzie zalane i gdzie nie grożą lawiny ani spadanie kamieni.

Powietrze gorące unosi się a zimne opada, a więc na dnie dolin często będą występować obszary zimniejszego powietrza, gdzie przy chłodniejszej pogodzie mogą pojawiać się mgły i szron. W okolicach, gdzie jest dużo opadów, tarasy ciągnące się w poprzek zbocza będą często wilgotniejsze niż bardziej stromy grunt znajdujący się zarówno wyżej, jak i pod nimi. gdyż woda zbiera się na tarasach, zanim spłynie niżej.

Najlepiej jest założyć obóz blisko wody z jednoczesnym dostępem do obfitego źródła drewna. Jednak zlokalizowanie obozu zbyt blisko wody może prowadzić do kłopotów z owadami, a szmer płynącej wody może zagłuszać inne dźwięki, mogące sygnalizować niebezpieczeństwo, lub odgłosy zbliżania się grup poszukiwawczych bądź ratowników.

Na brzegach izek trzeba szukać znaków wskazujących na najwyższy poziom wody: w terenach górskich strumyki mogą bardzo szybko stać się rwącymi rzekami; woda może przybierać z prędkością aż 5 m na godzinę! Nawet na nizinach trzeba trzymać się z daleka od koryt starych cieków wodnych niezależnie od tego. jak bardzo sa wyschnięte. Silne opady w pobliskich wzgórzach mogą łatwo spowodować gwałtowne spłynięcie wód. które przybiera postać krótkotrwałej lokalnej powodzi pojawiającej się bez ostrzeżenia. Wybiera się teren w miarę płaski, wolny od kamieni i umożliwiający wyłożenie znaków sygnalizacyjnych. które będą łatwo zauważalne dla ratowników.

Sprawdźcie, czy u góry na drzewach nie ma gniazd pszczół lub szerszeni oraz uschniętych gałęzi, które mogłyby spaść na was w czasie kolejnej burzy czy wichru. Trzymajcie się z daleka od samotnych drzew, które często są celem uderzeń piorunów, a w terenie lesistym trzymajcie się krawędzi lasu, skąd można dobrze widzieć, co się dzieje wokoło. Nie obozujcie na ścieżkach, którymi poruszają się zwierzęta - nie chcecie mieć takich nieproszonych gości, jak stado biegnące do wodopoju, które może stratować wasz biwak. Warto za to pozostać w pobliżu szlaków ludzkich.

Rodzaje schronień

Rodzaj schronienia, które zbudujecie, będzie zależał od warunków miejscowych i dostępnych materiałów oraz od tego. na jak długo go potrzebujecie.

Na czas budowy schronienia na dłużej może być potrzebne schronienie tymczasowe. Jeżeli decydujecie się pozostać na miejscu i czekać na ratunek, to schronienie na czas dłuższy można ulepszać stopniowo.

Podczas samotnego marszu w poszukiwaniu drogi do cywilizacji można budować tymczasowe schronienia na każdym postoju. Można je nawet zabierać ze

sobą, jeśli są dostatecznie lekkie i gdy istnieje poważna obawa, że na następnym postoju nic będzie z czego wykonać schronienia.

Trwalsze schronienie z pewnością będzie warto zrobić dla osób ć.iorych i rannych, które mus2ą wypoczywać, aby odzyskać siły, oraz w przypadku gdy z wyruszeniem w drogę trzeba czekać na poprawę pogody. Czas można wykorzystać na zgromadzenie wyposażenia i zapasów żywności.

Schronienia doraźne

Gdy nic ma żadnych materiałów, z których można by zbudować schronienie, trzeba wykorzystać jakąkolwiek osłonę czy zabezpieczenie, jakie są dostępne (na przykład przewieszoną skałę, wzniesienie itp.), które mogą osłonić od wiatru lub deszczu. Naturalne osłony przeciwwiatrowe można uczynić częścią naprędce wznoszonego schronienia. W terenie całkowicie otwartym i płaskim trzeba siąść tyłem do wiatru, a za sobą ułożyć stos ekwipunku, który będzie stanowił osłonę.

Schronienie pod konarami

Najprostszym zabezpieczeniem od wialni mogą być drzewa, które sięgają do ziemi, lub konary częściowo odłamane od drzewa. Upewnijcie się jednak, że odłamały się w taki sposób, żc nic spadną wam na głowy'! Żeby osłona była gęstsza można wpleść w nii) inne gałązki. Sposób ten bardziej nadaje się w przypadku drzew iglastych niż drzew liściastych, ponieważ te pierwsze, by skutecznie chronić przed deszczem, wymagają mniej takiego wplatania.

Podobne schronienie można wykonać po przywiązaniu odłamanego konaru do pnia drzewa w miejscu, gdzie wyrasta zeń gałąź (a).

Ukrycie pod korzeniami

Rozłożyste korzenie powalonego drzewa, z ziemią tkwiącą między nimi. mogą być dobrą osłoną od wiatru, jeśli są względem niego właściwie usytuowane. Schronienie będzie lepsze, jeśli wypełnić przestrzenie między wyrwanymi korzeniami. Można też takie korzenie wykorzystać jako konstnikcję wspierającą dla bardziej złożonego ukiycia, wykonywanego z innych materiałów.

Wykorzystanie naturalnego zagłębienia

Nawet płytkie obniżenie gruntu da pewien stopień ochrony przed wiatrem oraz może zmniejszyć pracochłonność budowy ukrycia. Trzeba jednak spływającą wodę skierować takf by omijała wasze schronienie, bo nocą może się okazać, że leżycie w kałuży, zwłaszcza wtedy, gdy zagłębienie znajduje się na pochyłości.

Żeby ochronić się przed deszczem i zatrzymać ciepło, zagłębienie można nakiyć dachem. W poprzek zagłębienia kładzie się kilka mocnych gałęzi, na nich podłużnie lekki kloc, na któiym opiera się krótsze gałęzie i patyki, żeby dach miał spadek konieczny do spływania wody. Pokrycie wykonuje się z dami lub gałązek i liści.

Przewrócone pnie

Kłoda drewna lub przewrócony pień same stanowią już nadające się do wykorzystania osłony od wiatru, jeżeli leżą pod kątem prostym do wiatru. Jeżeli pień jest mały, po stronie zawietrznej można wygrzebać w ziemi zagłębienie. Kłoda może być również doskonałym podparciem dla dachu z gałęzi lub konarów.

Odprowadzanie wody i przewietrzanie

Zachowaniu suchości schronienia, w którym człowiek leży na poziomie lub poniżej poziomu gruntu, sprzyja wykopanie dookoła rowka odpływowego. Pospiesznie budowane ukrycia mają zwykle wiele miejsc, którymi może wchodzić powietrze. Nie należy ich wszystkich zatykać; przewietrzanie jest niezbędne.

Przegrody z kamieni

Ukrycie jest wygodniejsze, jeżeli można w nim nie tylko leżeć, ale i siedzieć, dlatego wokół wybranego zagłębienia lub płytkiego wykopu warto wybudować ścianę z kamieni. Przestrzenie między kamieniami (zwłaszcza w dolnych warstwach) uszczelnia się darnią i liśćmi zmieszanymi z błotem, a spływ wody deszczowej kieruje się poza ukrycie, jak pokazano na rysunku.

Schronienie wśród młodych drzewek

Jeżeli mamy taką możliwość, wybieramy dwa rzędy młodych drzewek, ziemię między nimi oczyszczamy ze wszystkiego, co będzie przeszkadzać, i związujemy ze sobą ich wierzchołki. W ten sposób powstanie szkielet, który można nakryć płachtą. Dolny brzeg płachty trzeba przycisnąć kamieniami lub drewnem.

Podobne schronienie można zrobić z wykorzystaniem elastycznych gałęzi wbitych w ziemię.

Schronienia z płachty

Posiadanie peleryny, impregnowanej płachty lub folii plastykowej albo gęstego płótna umożliwia szybkie i proste zbudowanie wielu różnych ukryć, które wystarczą do czasu, gdy będziecie mogli zrobić coś lepszego. Można wykorzystać przy tym naturalne osłony od wiatru (a) lub wykonać schronienie trójkątne skierowane wierzchołkiem pod wiatr (b). Dolne brzegi trzeba przyszpilić do ziemi lub przycisnąć. Jeżeli płachta jest dostatecznie długa, można ją podwinąć zgodnie ze spadkiem terenu, tak by oddzielić się od wody spływającej po powierzchni (c). Posłanie robi się z suchej trawy lub liści orlicy (rodzaj dużej paproci - przyp.tłum.). Nie można kłaść się na zimnej lub wilgotnej ziemi.

Gęsia tkanina, chociaż nic jest nieprzemakalna, uchroni /trawie całkowicie o<i deszczu, jeżeli będzie ułożona pod dużym kątem (d). Pod takim schronieniem można wykonać drugie, w odległości kilkunastu centymetrów. Woda prawie nigdy nie zdoła przeniknąć przez obie warstwy tkaniny. Płacht z żadnej tkaniny nie można podczas deszczu doty kać od wewnątrz„ gdyż będą przesiąkać.

 

Podobne prace

Do góry