Ocena brak

Sceptycyzm - Aryston z Chios

Autor /Tycjan2343 Dodano /21.12.2012

Ze względu na niechęć do stoicyzmu do kręgu sceptyckiego może być zaliczanyuczeń Zenona z Kition Aryston z Chios. Arystona łączy podobieństwo z drugimuczniem Zenona Herillosem z Kartaginy Zasadnicza różnica pomiędzy nimipolega j e d n a k na tym, że podczas gdy Herillos uważał, że właściwym celemczłowieka jest zdobycie wiedzy i przez to kładł nacisk przede wszystkim na poznawaniea nie działanie, to Aryston twierdził, że ważna jest tylko etyka, wobecczego winno się odrzucić fizykę i wszelkie dywagacje intelektualne.

Aryston występuje zdecydowanie przeciw fizyce, która jest niepewna(niezgodność między poglądami), niepotrzebna (nie zapewnia cnoty) i bezbożna(przeczy istnieniu bóstw). W etyce Aryston głosi hasła oderwania od rzeczy,nieczułości i obojętności (dSiacpopia). Zabierając głos w sporze dotyczącym jednościcnoty, głosi tezę, że cnota jest absolutnie jedna i że jest nią wiedza (ercicvr\\xr\) dotycząca tego, co dobre i złe. Wielość cnót stanowi tylko przejaw owejjednej wiedzy-cnoty.

Przeciw stoicyzmowi Aryston występował, zwalczając parenetykę, czyliszczegółową, kazuistyczną etykę stoicką. Seneka podaje, że w owym czasie żywodyskutowane było zagadnienie, jak daleko należy iść w formułowaniuszczegółowych przepisów moralnych. Aryston zajął w tym sporze stanowiskotwierdząc, że wystarczą ogólne zasady filozoficzne, które czynią przepisy szczegółowezbędnymi.

Ta wrogość wobec kazuistyki wraz z sympatią dla ogólnie ujętej etyki łączyArystona, Biona i Pirrona. Można więc powiedzieć, że tworzy się w tym okresiepewien nurt, pod względem epistemologicznym coraz wyraźniej sceptyczny,skierowany przeciw kazuistycznej etyce stoickiej, która opierała się na teoriiproegfnenówtworzących pewną hierarchię pod względem stopnia pragnienia.

Wedle Arystona wszystkie rzeczy są jednakowo dobre. Stopniowanie ichbyłoby uzasadnione tylko i wyłącznie w wypadku rozbudowanej teorii skłonnościnaturalnych. Teoria taka zakłada jednak fizykę, której potrzebę Arystonodrzuca sądząc, że jedyną dążnością mędrca winno być osiągnięcie obojętności.W następstwie tej zasadniczej postawy doszedł Aryston do zupełnej bezczynnościi do koncepcji wolności polegającej na zobojętnieniu i spokoju.

Podobne prace

Do góry