Ocena brak

Sąd ostateczny

Autor /Czcirad Dodano /02.12.2012

Ponowne przyjście na świat Chrystusa przy końcu dziejów, żeby sądzić żywych i umar-łych (zob. DH 10, 13-14, 76, 150; ND 2-3, 12, 17). Prorocy Starego Testamentu zapowiadają nadejście “Dnia Pańskiego”, kiedy się objawi wola Boża, narody zostaną osądzone i udzielona zostanie obfitość Bożych błogosławieństw (Iz 2, 6-22; Jr 17, 16-18; J 1 2, 28-3, 21; Am 5, 18-20).

Ewangelie synoptyczne, nawiązując często do starotestamentalnych obrazów sądu ostatecznego, mówią o tym, że przy końcu świata pszenica zostanie oddzielona od plew (Łk 3, 17), kąkol zostanie spalony, a pszenica zachowana (Mt 13, 24-30; 36-43), ryby dobre zostaną oddzielone od złych (Mt 13,47-50). Ewangelia św. Jana podtrzymuje wprawdzie przekonanie o sądzie ostatecznym (J 5, 28-29), podkreśla jednak fakt, że już obecnie się odbywa sąd nad ludźmi, którzy uwierzyli w Chrystusa albo którzy Mu odmówili wiary (J 3, 18-19).

Sobór Florencki naucza, że oprócz sądu ostatecznego przy końcu świata istnieje także sąd szczegółowy nad pojedynczymi ludźmi po śmierci (zob. DH 1304-1306; ND 2308-2309). Mimo to - jeżeli się weźmie pod uwagę społeczną naturę ludzi i ich odkupienie - powszechny sąd ostateczny pozostaje wydarzeniem najważniejszym.

Grecki teolog prawosławny Christos Androutsos (1867-1935) sprzeciwiał się katolickiej wierze w sąd szczegółowy, który jakoby czynił zbędnym sąd ostateczny; podobnie jak inni chrześcijanie prawosławni twierdził, że dopiero na sądzie ostatecznym definitywnie rozstrzygnie się los wszechświata.

Zob. adwent, paruzja, rzeczy ostateczne, teologia Janowa.

Podobne prace

Do góry