Ocena brak

RZEWUSKI Stanisław, hrabia, pseud. Stanisław Stanisławski

Autor /nata77a Dodano /22.03.2012

RZEWUSKI Stanisław, hrabia, pseud. Stanisław Stanisławski, ur. 27 VII 1864 w Pohrebyszczach (Wołyń) zm. w maju 1913 w Paryżu, dramaturg, prozaik, krytyk. Kształcił się w korpusie paziów i na uniw. w Petersburgu, potem w Paryżu, gdzie osiadł na stałe. Był entuzjastą literatury franc., jednym z pierwszych propagatorów Maupassanta w Polsce, zwolennikiem naturalizmu i dekadentyzmu, czemu dał wyraz w szkicach ogł. w „Przeglądzie Tygodniowym" od 1884, przedr. w zbiorze Młoda Francja... 1888. Krytyka zarzucała mu powierzchowność i bezkrytyczność w ocenie literatury francuskiej. W 1887 był współzałożycielem „La Revue independante de litterature et d'art". Utrzymywał stałe kontakty lit. z krajem, wystawiał sztuki w Krakowie, Lwowie, Warszawie, w Petersburgu. Pisał po polsku i francusku. W Paryżu wyst. m. in. 1889 dramat Le comte Witold (adaptacja powieści pod tymże tyt. przez A. Antoine'a w Theatre Librę). Zarówno dramaty i komedie (m. in. Na łaskawym chlebie 1881, Doktor Faustyna 1885, Bez pieniędzy, wyst. 1887, Mściciel, wyst. 1894), jak powieści psychol. (m. in. Hrabia Witold 1890), poruszające niekiedy drażliwe tematy obycz., surowo oceniane przez krytykę za wadliwą konstrukcję i nieprawdziwość postaci oraz kosmopolityzm i pesymizm, szybko uległy zapomnieniu. Zasługą Rz. była popularyzacja literatury pol. - m. in. artykuły o Mickiewiczu, Sienkiewiczu, Zapolskiej w czasopismach francuskich; pisywał też o filozofii i muzyce.

OLP IV 4 (M. Szarama-Swolkień); Z. MARKIEWICZ S.Rz., w: Z. MARKIEWICZ, T. SIVERT Melpomena polska na paryskim bruku, W 1973

Podobne prace

Do góry