Ocena brak

RZECZ

Autor /truchtacz Dodano /13.11.2012

 

RZECZ gr. pragma, chrema; łc. res; ang. thing; fr. chose; nm. Ding, Sache (3)

  1. metaf. -^ Byt ujęty jako pozytywnie określona w sobie, tożsama z sobą i w so­bie niesprzeczna -^ treść (1), która istnieje; gdy treść ta staje się przedmiotem pozna­nia pojęciowego i jest definiowalna, nosi nazwę -> istoty (la). „Rzecz" jest pierw­szym po „bycie" pojęciem transcendental­nym (—> transcendentalia 11,11); jego epistemologicznym wyrazem jest relatywna zasada tożsamości, w której sformuło­waniu zaakcentowany zostaje esencjalny aspekt bytu: „Każdy byt jest tym, czym j e s t".

  2. Równoznacznik —> substancji (1), jed­na z kategorii ontologicznych występu­jąca w wielu ich różnych zestawach. Ary­stoteles dzielił rzeczy na 1) rzeczy pier­wsze (= —> substancje/la/jednostkowe) — przedmioty indywidualne, i 2) rzeczy wtóre (= ^substancje /Ib/ drugie) — powszechniki. Najczęściej jednak z zakre­su tego pojęcia wyłącza się substancje ro­zumne i wówczas, w przeciwstawieniu do —> osoby (1), oznacza ono to wszystko, co nie jest osobą, będąc -^podmiotem (1), a więc — przedmioty martwe oraz rośliny i zwierzęta.

  3. t. pozn. Równoznaczruk —> przedmio­tu (2) — wszystko to, co może być ujmo­wane pojęciowo, wyobrażane, pomyślane, stwierdzone lub zaprzeczone, jako prze­ciwstawne lub zewnętrzne w stosunku do —> podmiotu (2).

U I. Kanta — przeciwieństwo czystego przedmiotu, tzn. przedmiotu myślnego, i z tej racji coś nadrzędnego w stosunku do przedstawienia; -^ rzecz sama w sobie.

Podobne prace

Do góry