Ocena brak

Rydz mleczaj

Autor /Atanazy Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: kapelusz tego grzyba ma średnicę 5 do 12 cm; za miodu płasko wypukły, wkótce rozpostarty, z wgniecionym środkiem, z czasem lejkowaty. Brzeg dtugo pozostaje podwinięty. Skórka kapelusza ma na jaskrawym tle ciemniejsze koliste pręgi i tylko miejscami i nie zawsze jest nieco zielonkawo podbarwiona; wilgotna jest kleisto-oślizgla. Blaszki prawie tak samo zabarwione jak kapelusz, gęsto ustawione, różnej długości, wąskie i nieco zbiegające po trzonie.

Warto wiedzieć, że po uciśnięciu barwią się na zielonkawo. Trzon wysoki 3-7 cm, gruby 1-2,5 cm, prawie walcowaty, u podstawy niekiedy wyraźnie cieńszy; zabarwiony podobnie jak kapelusz, jednak na powierzchni znajdują się małe, płytkie wgłębienia.

Trzon szybko staje się jamisty, łamliwy. Miąższ biały, na brzegach i pod skórką trzonu pomarańczowy. Sok mleczny pomarań-czowomarchewkowoczerwony, szybko blednie i w końcu staje się zielony. W smaku łagodny.  

Wysyp zarodników: jasnoochrowy.

Występowanie: rydz mleczaj rośnie prawie wyłącznie pod sosnami. U nas dość częsty, znajduje się go od sierpnia do października.

Możliwość popełnienia pomyłki: istnieją jeszcze inne gatunki mleczaja wyglądające podobnie, z pomarańczowym lub winnoczerwonym sokiem mlecznym, rosnące koło sosen i jodeł.

Oznaczenie wymaga dokładnego studiowania cech różnicujących. Przede wszystkim ważne czy sok mleczny blednie, czy też nie; ważne również miejsce ich występowania. Wszystkie te mleczaje są jadalne. Pomylenie z mlecza-jem wełnianką (L torminosus) nie jest możliwe, już choćby ze względu na miejsce występowania.

Zastosowanie: rydz mleczaj jest delikatny w smaku i należy do najbardziej pożądanych grzybów jadalnych. Ponieważ jest bardzo często „robaczywy", warto rozciąć go od razu w lesie.

Uwagi ogólne: deliciosus oznacza „bardzo smaczny".

Podobne prace

Do góry