Ocena brak

Ruch turystyczny

Autor /kostek Dodano /11.04.2013

Z opinii o istocie ruchu turystycznego wynika, że ma on charakter społeczno-kulturalny. Jest to ruch dobrowolny i czasowy. Obce są mu motywy zarobkowania oraz, co jest oczywiste, osiedlania się w miejscu czasowego pobytu. Ponadto definicje turysty i ruchu turystycznego wyraźnie wskazują na rozległe ekonomiczne skutki tego ruchu. Na układ tych skutków wpływają materialne i duchowe potrzeby turystów. Turysta, chcąc urzeczywistnić cele podjętej podróży, zgłasza potrzebę przemieszczania się w przestrzeni, wymaga zaspokojenia potrzeb noclegowych, żywieniowych i innych usług bytowych. Efektywność podróży turystycznych determinują też potrzeby duchowe (poznawcze, kontem-|ilncyjno-estetyczne, religijne itp.) związane z osiąganiem społeczno-•kullurowych celów ruchu turystycznego. Można więc zauważyć, że konsekwencje ekonomiczne ruchu turystycznego uzewnętrzniają się postaci zasobów dóbr oraz usług turystycznych, tworzonych, udo-itępnianych i rozwijanych z myślą o zaspokajaniu potrzeb tego ruchu.

W literaturze rozmaicie się określa zakres celów podróżowania turystycznego. Spośród tych celów bezpośrednio lub pośrednio są wyklu-y/.iine podróże służbowe. Dlatego przytaczane definicje nie w pełni ob-jittfniają współczesne zjawisko ruchu turystycznego.

Na podstawie zaprezentowanych definicji turysty i ruchu turystycznego oraz poczynionych uwag można dokonać próby zdefiniowania pojęcia ruchu turystycznego.

Społeczno-ekonomiczne zjawisko ruchu turystycznego jest tworzone przez zbiór podróżnych motywowanych różnymi celami natury spo-Icc/.no-kulturowej i zawodowej, które zamierzają oni osiągnąć po czasowym i dobrowolnym opuszczeniu miejsca stałego zamieszkania w kraju lub za granicą.

Definicja ta podkreśla dwie cechy współczesnego ruchu turystycznego: społeczny i ekonomiczny charakter oraz rozszerzony układ motywacji podróży. Włączenie do celów podróży turystycznych wyjazdów if,urobkowych nie podważa teoretycznej wartości zaproponowanej definicji. Zresztą kryterium niezarobkowania w czasie podróży turystycznej w praktyce uległo już wyraźnie osłabieniu i nie przystaje do rzeczywistości gospodarczej.

Wydaje się też celowe objęcie terminem „podróż turystyczna” wyjazdów służbowych, ponieważ przeplatanie się motywów osobistych I służbowych można współcześnie uznać za zjawisko normalne, zwłaszcza w podróżach międzynarodowych.

Trzeba mieć świadomość, że zaproponowana definicja ruchu turystycznego nie jest pełna, a także iż pojęcie ruchu turystycznego w warunkach współczesnych znacznie się rozszerza. Mimo to warto ją potraktować jako wstęp do pewnych uogólnień tendencji już trwale występujących we współczesnym życiu społeczno-gospodarczym.

W definicjach formułowanych na gruncie nauk humanistycznych turystykę traktuje się jako proces społeczny i wskazuje na konieczność Obserwacji skutków tego procesu. Definicje te sugerują, że wizje humanistyczne i rozwój osobowości człowieka, które powinny być istotnym Hioly wem turystyki, można odnaleźć głównie w jej wymiarze społecznym, psychologicznym i kulturowym. Podejście takie nakazuje, aby WN/ystkie zjawiska czasowej i dobrowolnej podróży, które są związane lt zmianami w środowisku i rytmie życia, odnosiły się do osobistych kontaktów z naturalnymi, kulturowymi i społecznymi walorami odwie-tUunego obszaru.

W definicjach formułowanych w pracach ekonomicznych akcentuje llę sprawy przemieszczania, czasowości zmiany miejsca pobytu, nieza-fobkowania oraz, w różnym zakresie, specyficzne cele turystyki. PodWzględem wymienionych kryteriów definicje te wyczerpują tradycyjne pojęcie ruchu turystycznego. Wiadomo jednak, że turystyka jest zjawi-ikiem znacznie szerszym niż ruch turystyczny. Dlatego w jej defini-Sjuch jednocześnie podkreśla się sferę obsługi ruchu turystycznego.

Rozpatrując kategorię turystyki w płaszczyźnie rynku, dwa jej Kki adniki można porównać do podstawowych zjawisk rynkowych, funkcję popytu spełnia tu ruch turystyczny, natomiast funkcję podaży ► sfera obsługi ruchu turystycznego, oparta na środkach materialnych i organizacyjnych, tworzących szeroko rozumianą gospodarkę tury-ityczną.

Przyjmując z kolei hipotezę, że turystyka spełnia już warunki pewnego systemu teoretycznego, można to zjawisko traktować jako układ podsystemu społeczno-kulturowego i podsystemu ekonomicznego. Du-ilny charakter tego zjawiska stanowi punkt wyjścia w formułowaniu ^Integrowanej teorii turystyki.


 

Podobne prace

Do góry