Ocena brak

RUCH KRUCJATOWY W ŚREDNIOWIECZU - PIĄTA KRUCJATA

Autor /Irwin Dodano /04.05.2012

 

Niesłabnąca propaganda krucjatowa Innocentego III nie doprowadziła wprawdzie za jego życia do powszechnej wyprawy, ale rychło po jego śmierci doszło do skutku kilka izolowanych ekspedycji na Bliski Wschód, zorganizowanych przez feudałów europejskich. Zwykło się je nazywać piątą krucjatą.

Tak więc król węgierski, Andrzej II, i książę austriacki, Leopold VI, dotarli w r. 1217 do Palestyny, nie wywierając zresztą swoim krótkim pobytem wpływu na zmianę tamtejszej sytuacji. Ponieważ jednak za nimi wylądowała w Akce spora liczba krzyżowców francuskich, włoskich i fryzyjskich, ówczesny król jerozolimski, Jan z Brienne, zdecydował sią na ich czele pokusić o realizację dawnego planu czwartej krucjaty i w r. 1218 zaatakował Egipt.

Uczestnikom wyprawy po długim oblężeniu udało się wprawdzie opanować Damiettę, stanowiącą kluczową pozycję w delcie Nilu, ale sukces ten przekreśliła niefortunna wyprawa na Kair, podjęta pod naciskiem legata papieskiego. Krzyżowcy, otoczeni w jej trakcie przez Turków, uniknęli ostatecznej klęski za cenę zwrotu Damietty i wycofania się z Egiptu (1221).

Podobne prace

Do góry