Ocena brak

Rozwój dziecka 3letniego

Autor /ricsscasismwld Dodano /28.02.2007

1.1 Pojęcie rozwoju procesów dziecka 3 letniego. Charakterystyka wg psychologów, pedagogów


Praca z dzieckiem wymaga zainteresowania i zaangażowania. W tym celu musimy poznać rozwój jego osobowości, która jest niejako konsekwencją historii jego życia. Dopiero poznawszy tę historię — oczywiście w takim stopniu, jak jest to możliwe — będziemy w stanie wyrobić sobie pewien pogląd na temat przyczyn konkretnych zachowa.
Nie istnieje pojęcie tzw. dziecka standardowego, choć przyzwyczailiśmy się używać terminu „dziecko” w znaczeniu uniwersalnym. Każde dziecko stanowi odrębną indywidualność, jedyną swoim rodzaju i niepowtarzalną osobę. Dziedziczy po rodzicach cechy ciała i umysłu, które stanowią jego wyjściowe „wyposażenie”. Jednakże na stopień, w jakim się one rozwiną w procesie dojrzewania, wpłynie środowisko, w którym wzrasta — mam tu na myśli warunki, w jakich przyszło na świat, i ludzi, którzy je wychowują. Rozwój wszystkich dzieci przebiega podobnie (także identyczna jest kolejność jego stadiów), chociaż w specyficznym dla każdej jednostki tempie i na bazie indywidualnych cech ciała, temperamentu i zdolności. Istnieją trzy podstawowe powody tego, że powinniśmy zdobyć jak najwięcej wiedzy na temat wspomnianych etapów rozwoju dziecka.
Po pierwsze, jeżeli zdobędziemy wiedzę w zakresie reakcji dziecka typowych dla określonej fazy rozwoju, jego zachowanie przestanie nas niepotrzebnie martwić, zaskakiwać czy szokować. Dowiemy się na przykład, że przez okres pierwszych dwudziestu miesięcy życia dziecko nie jest w stanie pohamować (odruchu) wydalania: nie będziemy zaniepokojeni, obserwując, jak trzylatek bije swojego misia po głowie i skacze po nim; nie będzie nas denerwował widok przechwalającego się i popisującego w irytujący sposób pięciolatka czy nadąsanego i przekornego sześciolatka. Będzie to efektem znajomości typowych dla określonego wieku zachowań połączonej ze świadomością, że dziecko z nich wkrótce wyrośnie. Dowiemy się też, że pod wpływem napięcia – choroby, zmęczenia, niepokoju bądź lęku – mogą powrócić u dziecka reakcje, z których już wyrosło. Jest to jednak zjawisko przejściowe; znikają one z chwilą, gdy minie napięcie. Dzięki wiedzy na temat rozwoju dziecka będziemy mogli ze spokojem i radością, obserwować je na wszystkich etapach dojrzewania.
Po drugie, znajomość wspomnianych stadiów sprawi, że będziemy mogli pomóc naszemu dziecku w osiągnięciu pełni dojrzałości możliwej na każdym konkretnym etapie jego rozwoju. Dopiero zdobyta wiedza ukaże nam, czy jesteśmy jego prawdziwą podporą i dajemy mu psychiczne wsparcie, czy nasz nadzór jest pełen mądrej miłości, jakiej właśnie potrzebuje, czy pomagamy mu w rozwiązywaniu jego rzeczywistych problemów i czy dostarczamy odpowiedniego pokarmu dla jego ciała i umysłu.

Podobne prace

Do góry