Ocena brak

Rozedma płuc

Autor /armani Dodano /04.03.2014

lempnysema pulmonum, pułmonary em-physema); wg definicji WHO jest to nadmierne rozdęcie struktur położonych obwodowo od oskrzelika końcowego (pęcherzyki płucne oraz oplatające je naczynia włosowate) wraz z destrukcją ścian tych struktur. R.p. najczęściej dotyczy całych płuc, ale może wstępować na ograniczonym obszarze, (np. rozedma zastępcza płatów górnych u chorych ze zwłóknieniem dolnych partii płuc). Dotyczy najczęściej osób palących papierosy, w wieku powyżej 50 lat. Rzadko może występować jako postać wrodzona (niedobór ałfa-l-antyproteaz) i wtedy ujawnia się przed 40. rż. Fizjologiczna r.p. występuje u osób po 60. rż. i jest związana ze stopniową utratą jednostek pęche-rzykowo-włośniczkowych jako objawem starzenia się organizmu. Rozpoznanie: duszność wysiłkowa, a w ciężkich postaciach także spoczynkowa, „beczkowata" klatka piersiowa, pozycja orthopnoe z pracą dodatkowych mięśni oddechowych, nadmierne wypełnienie żył szyjnych, objaw przekrwionych, załzawionych oczu (hiperkapnia rozszerza drobne naczynia krwionośne), w —* badaniach czynnościowych płuc: zmniejszony FEV i PEF 25, PEF 50, PEF 75, zwiększona objętość zalegająca. W badaniu gazometrycznym hipoksemia z hiperkapnia. Leczenie: tlenoterapia (przepływ^ 2-3 l/min przez co najmniej 15 h/d), łeki rozszerzające oskrzela, steroidy, gimnastyka oddechowa, u chorych przed 50. rż., z szybko postępującą utratą czynnej powierzchni oddechowej i zaawansowaną rozedmą rozważa się leczenie chirurgiczne, polegające na resekcji obwodowych części płuca, co redukuje przestrzeń martwą i poprawia wentylację. (B.R.-Ch.) 

Podobne prace

Do góry