Ocena brak

Rolnictwo osiadłe

Autor /Nata Dodano /31.01.2012

Tak jak pozostałe grupy, również rolnicy prowa­dzący osiadły tryb życia starają się w optymalny sposób dostosować się do warunków, które panują w okolicy. Doskonałym przykładem takiego przy­stosowania jest budowanie tarasów na zboczach wzgórz. Zbocza można wprawdzie wykorzysty­wać w gospodarce żarowej, rolnicy osiadli muszą jednak zabezpieczyć ziemię przed wypłukiwaniem. W tym celu wielkim nakładem pracy budują tara­sy. Na płaskich tarasach można orać ziemię przy pomocy zwierząt pociągowych, można też ją na­wadniać. Tarasowa uprawa ziemi wymaga współ­pracy całej społeczności. Na przykład mieszkają­cy w północno-wschodnich Indiach lud Angamis nawadnia swoje tarasowe pola wodą doprowadzaną z odległego o kilka kilometrów potoku. Jako że kanał prowadzący wodę jest tylko jeden, a pól wiele, Angamisi wypracowali odwołujące się do tradycji plemiennych reguły pozwalające w sprawiedliwy sposób dzielić zasoby wody.
Ciekawym przykładem niejako wymuszonej przez warunki współpracy jest plemię Ifugao z Filipin. Plemię to jest podzielone, między klanami toczą się nieustanne krwawe konflikty, a jednak nawet najbardziej skłócone rody wzajemnie sobie pomagają przy uprawianiu olbrzymich tarasów.
W wielu innych rejonach świata odnaleźć można niezliczone przykłady różnych sposobów dosto­sowywania się człowieka do środowiska. Są to mię­dzy innymi: dostosowanie rodzaju upraw do wa­runków klimatycznych, płodozmian. czyli na przykład tzw. trójpolówka, gospodarka przemien­na, czyli polno-pastwiskowa.

Podobne prace

Do góry