Ocena brak

Rola i zadania pielęgniarki w lecznictwie ortopedyczno--rehabilitacyjnym

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Leczenie chorych w ortopedii nakłada na pielęgniarki obowiązek profesjonalnego działania nie tylko w zakresie pielęgnowania i rozpoznawania potrzeb biopsychospołecznych, ale i zintegrowanego działania prowadzącego do wczesnej rehabilitacji pooperacyjnej.

Aby to osiągnąć, każda pielęgniarka musi znać anatomię narządu ruchu, mieć wiedzę na temat ko-ściotworzenia, etiologii i patogenezy chorób, zasad podstawowych zabiegów operacyjnych (metody), zasad zapobiegania rozwojowi zniekształceń narządu ruchu oraz nauki chodzenia, problemów psychologicznych chorych przewlekle, co jest szczególnie ważne u pacjentów okaleczonych (np. po amputacjach). Nakłada to na pielęgniarki obowiązek stałego doskonalenia zawodowego, specjalizacji. Każdy chory musi być traktowany indywidualnie, interdyscyplinarnie i kompleksowo.

Nowoczesne metody leczenia ortopedycznego determinują nowoczesne pielęgniarstwo, przez zmianę metody opieki z tradycyjnej - zleceniowej na proces pielęgnowania metodą działań zorganizowanych. Włączenie do tego ustalonych procedur i standardów opieki pielęgniarskiej służy zapewnieniu akości opieki.

Proces pielęgnowania polega na indywidualnej pracy pielęgniarki z chorym, jego rodziną i składa ię z: rozpoznania pielęgniarskiego, planowania działań pielęgniarskich i ich oceny, a także na opiece nad chorym od początku do końca jego pobytu na xidziale szpitalnym i osiągnięciu konkretnego, moż-d'.vie najlepszego jej wyniku.

Pielęgniarka ortopedyczna to osoba wszechstronnie wykształcona, umiejąca swoją wiedzę wykorzystać w pielęgnowaniu chorego, patrząca na chorego i jego problemy całościowo, mająca głos doradczy w zespole terapeutycznym w kwestii sprawowania opieki nad chorym i jego rodziną, dla zapewnienia optymalizacji procesu leczenia. Pielęgniarki realizują plan opieki, aby promować, podtrzymywać, Przywracać lub poprawiać stan zdrowia chorych^zapo-biegać powikłaniom i następstwom choroby oraz pomagać im osiągnąć maksymalną sprawność fizyczną i zapewnić komfort przewlekle chorym.

Zespół pielęgniarski przygotowany jest do świadczenia opieki zgodnie z założeniami planu indywidualnego dla chorego, jego wieku, schorzenia, potrzeb.

Zabiegi ortopedyczne często wymagają wieloetapowego leczenia operacyjnego, co jest powodem wielokrotnych pobytów w szpitalu. Szczególnie dotkliwe jest to dla dzieci, dlatego rola pielęgniarki w procesie leczenia dzieci jest nie tylko bardzo ważna, ale również bardzo odpowiedzialna. Dziecko w szpitalu, z dala od najbliższych, wymaga szczególnie troskliwej opieki pielęgniarskiej: ciepła, czułości i ogromnego poświęcenia, znajomości psychologii dziecka, jego świata potrzeb i odczuć dziecięcych. Dzieciom nie jest łatwo wyrazić uczucia. Właśnie dlatego, że małe dzieci są tak zależne od dorosłych, wymagają naszej bystrej obserwacji, wyostrzonej wrażliwości. W ortopedii dziecięcej wymagana jest ścisła współpraca lekarza, pielęgniarki, psychologa i wychowawcy w leczeniu i rehabilitacji. Niezbędna jest również współpraca rodziców, których należy nauczyć: sposobu pielęgnowania dziecka w domu, zapobiegania powikłaniom (odleżyny, przykurcze stawowe), pielęgnacji dziecka w opatrunku gipsowym, ułożenia i noszenia dziecka.

 

Podobne prace

Do góry