Ocena brak

Rodzaje opatrunków najczęściej stosowanych w pielęgnacji ludzi w podeszłym wieku

Autor /demetrio Dodano /13.06.2014

20.1.1    Opatrunek podporowy stawu skokowego

Do wykonania opatrunku podporowego stawu skokowego potrzebna jest: opaska o szerokości 6 cm. Należy rozpocząć od wykonania obwoju kolistego ponad grzbietem stopy - początek opaski leży na podeszwie - następnie kieruje się obwój od razu poniżej kostek w pobliże pięty, wokół stawu skokowego i z powrotem ponad grzbietem stopy. Tę czynność powinno się powtórzyć, wykonując stopniowo wstępujące obwoje, aż staw skokowy będzie unieruchomiony. Opatrunek trzeba zakończyć obwojem kolistym, powyżej stawu skokowego. Aby uniknąć obrzęku (zastoju), można jednym z ostatnich obwojów otoczyć samą piętę (zob. ryc. 20-2).

20.1.2 Opatrunek grzbietu ręki

Do wykonania tego opatrunku należy użyć opaski o szerokości 6 cm. Zaczyna się go dwoma obwojami kolistymi wokół palców. Następnie przechodzi się ponad grzbietem ręki aż do stawu nadgarstkowego, gdzie wykonuje się

Ryc. 20-3 Opatrunek grzbietu ręki jeden obwój kolisty i wraca ponownie do obwoju okrężnego ponad palcami Powstałe w ten sposób skrzyżowane obwoje grzbietu ręki muszą pokrvć obwój kolisty na palcach, wzmacniając go w ten sposób. Następny obwój prowadzi się znowu w kierunku stawu nadgarstkowego, wykonując wokół niego jeden obwój kolisty i kieruje się z powrotem ku palcom. ten sposób kontynuuje się opatrunek aż pokryje on cały grzbiet ręki. Opatrunek kończy kolisty obwój wokół stawu nadgarstkowego. Przy wszystkich tego rodzaju opatrunkach najważniejsze jest, aby obwoje koliste rzeczywiście wzmacniały pozostałe obwoje. Należy więc pamiętać, że obwoje koliste nakłada się zawsze na krzyżujące się obwoje kłosowe. Nie mogą one też leżeć do tyłu ód obwojów zstępujących, ponieważ byłyby tam zupełnie bezcelowe (zob. ryc. 20-3).

20.1.3 Opatrunek żółwiowy łokcia

Do wykonania opatrunku żółwiowego niezbędna jest opaska szerokości 6 cm lub więcej. Właściwie założony opatrunek nadaje łokciowi wygląd głowy żółwia wychylającej się z pancerza, stąd nazwa opatrunku. Przed założeniem opaski staw łokciowy należy ustawić w zgięciu.

Najlepiej zacząć wykonywanie opatrunku obwojem kolistym wokół przedramienia, w pobliżu łokcia, czyli w zgięciu łokciowym. Powinno się wykonać kilka obwojów jeden na drugim. Środkowe obwoje zostają wzmocnione przez założenie - po owinięciu łokcia — naprzemiennych obwojów raz poniżej, raz powyżej stawu łokciowego. Obwoje są na tyle ścisłe i pokrywają się nawzajem, że rzeczywiście staw łokciowy pozostaje wolny w niewielkiej części. Przy właściwie prowadzonej opasce powstaje opatrunek kłosowy. Opatrunek powinno się zakończyć obwojem na przedramieniu (zob. ryc. 20-4).

20.1.4    Opatrunek kolana

po wykonania opatrunku kolana należy użyć opaski o szerokości 8 cm lub więcej. Kolano powinno się ustawić w zgięciu. Opatrunek trzeba zacząć obwojem kolistym wokół podudzia blisko dołu podkołanowego. Jak przy opa-tninku łokcia wykonuje się od razu kilka obwojów wokół kolana. Następnie wykonuje się znowu jeden obwój poniżej, jeden powyżej-kolana, co wzmacnia obwoje środkowe. Przy opatrunku kolana zaleca się, aby górne obwoje leżały nieco wyżej, ponieważ w przeciwnym razie podczas chodzenia opaska może się zsunąć poza kolano (zob. ryc. 20-4).

20.1.5    Opatrunek pięty

Do wykonania opatrunku pięty niezbędna jest opaska o szerokości 8 cm lub więcej. Opatrunek pięty rozpoczyna się obwojem kolistym ponad grzbietem stopy. Początek opaski powinien leżeć na stronie podeszwowej stopy, podobnie jak w przypadku opatrunku podporowego stawu skokowego. Po wykonaniu obwoju kolistego wokół grzbietu stopy należy wykonać od razu kilka obwojów wokół pięty. Kolejne obwoje muszą przylegać bardzo ściśle do uprzednio założonych obwojów środkowych, aby opatrunek się dobrze trzymał. Zakłada sieje raz powyżej, raz poniżej, zawsze jednak bardzo ciasno na obwojach środkowych, aż pięta zostanie całkowicie przykryta. Kłosowanie powstaje tu na wewnętrznej i zewnętrznej stronie stopy. Obwój końcowy można wykonać ponad stawem skokowym.

20.1.6    Opatrunek całej ręki

Należy przygotować opaskę szerokości 8 cm lub więcej. Opatrunek rozpoczyna się obwojem poprowadzonym bezpośrednio ponad środkowym palcem, zaczynając na stronie grzbietowej ręki i przechodząc ponad palcami na stronę dłoniową. Powinno się również założyć jeszcze dwie duże pętle, jedną z prawej i jedną z lewej strony obwoju środkowego, zawsze zaczynając od grzbietu ręki i przechodząc ponad palcami na stronę dłoniową. Te trzy obwoje poprowadzone ponad całymi palcami wzmacnia się następnie obwojem kolistym ponad końcowymi paliczkami. Następnie przechodzi się ponad grzbietem ręki do stawu nadgarstkowego, owija się staw nadgarstkowy i wraca wykonując kolisty obwój wokół palców, który kieruje się następnie z powrotem w stronę stawu. Prawidłowo założony opatrunek ręki ma formę opatrunku kłosowego wstępującego i pokrywa stopniowo całą rękę.- Kończy się obwojem kolistym na nadgarstku. Ten rodzaj opatrunku jest bardzo ważny w pielęgnacji łudzi w podeszłym wieku, ma on bowiem zastosowanie jako opatrunek stopy w przypadku zaburzeń ukrwienia tętniczego (zob. rozdz. 4.14 Zator tętniczy w obrębie kończyn dolnych).

20.1.7    Opatrunek przylepcowy

Małe kawałki opatrunku zaopatrzone w przylepiec są przydatne wówczas, gdy konieczne jest szybkie zaopatrzenie rany. Ochronną warstwę przylepca należy zdjąć przed założeniem na ranę w taki sposób, aby nie dotknąć części przeznaczonej do przykrycia rany (zob. ryc. 2.0-5).

 

Podobne prace

Do góry